Η κρυφή μας νίκη



Σβήνω τις λύπες μου
και όσα με πόνεσαν
δεν τα θάβω στην άμμο.

Τα κάνω στίχους
για να ταξιδεύουν σε θάλασσες.

Μετράω τα χαμόγελά μας
και πάντα νικούν.

Είμαι εδώ και αντέχω.
Είσαι εδώ 
και μ' αγκαλιάζεις τρυφερά.

Τι άλλο να ζητήσω;
Η κρυφή μας νίκη
είναι αυτή.

Είμαστε εδώ
και δεν μετράμε πια.
Μόνο χαιρόμαστε
που το σύμπαν τυχαία
 μας έφερε κοντά.

Μα δεν αφήσαμε τίποτα 
στην τύχη.

Σβήνω το φως
κι ένα αεράκι φυσά
τις πληγές μακριά.

Είναι οι καιροί δύσκολοι
λένε.
Μα εμείς ξέρουμε.
Και δεν φοβόμαστε πια.









Σχόλια

  1. Καλημέρα Κατερίνα και καλή σου βδομάδα.
    Βλέπω το καλοκαίρι αναδύει και την ποιητική σου έκφραση. Και είναι πολύ όμορφη. Να περνάς καλά να ευχηθώ μία ακόμα φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου καλησπέρα καλή εβδομάδα! :)
      Α ίσως επειδή αυτό το καλοκαίρι δεν είναι και τόσο χαλαρό.
      Κάτι η δουλειά χωρίς διακοπές, κάτι οι υποχρεώσεις και οι αναποδιές
      μάλλον με φέρνουν σε περισυλλογή τι να πω..!

      Διαγραφή
  2. Πόσο γερό σκαρί, οι σβησμένες λύπες, που άνοιξαν πανιά!
    Και τι όμορφα ταξίδια που κάνουν...
    Μακριά θα σε πάνε, Κατερίνα!

    Υπέροχο... ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διάβασα το σχόλιό σου το πρωί όταν ξύπνησα και μου άνοιξε η ψυχή!
      σ'ευχαριστώ πάρα πολύ.. ( ˘ ³˘)❤

      Διαγραφή
  3. Αύγουστος ερωτιάρης και γεμάτος συναισθήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Newsletter Εγγραφή