Στις πόσες σιωπές καίγεσαι;

By Katerina Verigka - Νοεμβρίου 12, 2017


Είναι τόσο έντονα τα κοινωνικά φαινόμενα που βιώνουμε που με κάνουν να μη ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω. Παρατηρώ πολλά και προσπαθώ να βρω (με όχι ιδιαίτερη επιτυχία) μόνη μου απαντήσεις.

Μικρά περιστατικά που σε άλλους μπορεί να φαίνονται απλά, στο δικό μου όμως μυαλουδάκι πυροδοτούν ολοένα και περισσότερους προβληματισμούς, μέχρι μεγάλα γεγονότα και καταστάσεις που συνθέτουν ένα παζλ : τη σύσταση της κοινωνίας.

Ξαφνικά γεμίσαμε από "μάγκες" και ψευτοεπαναστάτες που παραβλέπουν κάποιους νόμους τυπικούς και άτυπους. Παρατηρώ με πόση ευκολία παριστάνουν τους καμπόσους εκείνοι που καπνίζουν όπου απαγορεύεται (αδιαφορώντας για την υγεία των υπολοίπων), εκείνοι που περνούν με κόκκινο πατώντας κι άλλο το γκάζι, εκείνοι που βλέπουν το πράσινο για τους πεζούς αλλά σε βρίζουν που δεν άφησες τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια να περάσουν πρώτοι. Εκείνους που βγάζουν την μαγκιά τους κακοποιώντας γυναίκες, παιδιά, ζώα, ηλικιωμένους και εκείνους που δεν σέβονται ανθρώπους με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους. Εκείνες που ξεφτιλίζουν υπαλλήλους σε δημόσιους χώρους, εργοδότες που φοροδιαφεύγουν αλλά αφήνουν το προσωπικό τους απλήρωτο. Εκείνους που βγάζουν όλη την κακία και ψευτομαγκιά στους γείτονες. Κι ένα σωρό καθημερινά παραδείγματα που όλοι γνωρίζουμε και είτε σωπαίνουμε είτε φωνάζουμε χωρίς να βγάζουμε άκρη.




Κι όσο αφήνουμε ελεύθερο χώρο σε όλους εκείνους τους ψευτόμαγκες και τους ψευτοεπαναστάτες τόσο διογκώνεται το πρόβλημα. Σαν το φαινόμενο της πεταλούδας ένα μικρό περιστατικό μπορεί να έχει αλυσιδωτά επακόλουθα που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εξαρχής.

Το λυπηρό με όσους κάνουν τους μάγκες στην χώρα μας είναι πως χρησιμοποιούν την λανθασμένη εκδοχή. Την κουτοπόνηρη, την ανήθικη, την άνανδρη, την απάνθρωπη. Όταν και όπου πρέπει αληθινά να είναι μάγκες λακίζουν. Κι ύστερα τα ρίχνουν στην ρημάδα την κοινωνία, στην σαπίλα των κυβερνώντων, στους Άλλους. 




Όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, είμαστε υπεύθυνοι και συνυπεύθυνοι για την τωρινή σύσταση της κοινωνίας. Για όλες τις φορές που σιωπήσαμε, για όλες τις φορές που διστάζαμε. Κάθε φορά που προσπαθώ είτε με το καλό είτε με έντονο τρόπο, κι όχι παριστάνοντας τον κριτή των πάντων, να αντισταθώ στη νέα μόδα της κοινής γνώμης γίνομαι το μαύρο πρόβατο. Έγιναν τα αυτονόητα δαχτυλοδεικτούμενα, όμως δεν θα υποκύψω κι εύχομαι να μην αποθαρρυνθούν όσοι προσπαθούν για το ίδιο.


Αλήθεια, έχουμε αναρωτηθεί.. στις " πόσες σιωπές καιγόμαστε; "




  • Share:

You Might Also Like

26 σχόλια

  1. Ποσο δικιο εχεις Κατερινα μου! Κι οχι μονο οταν λες το αδικο, αλλα ακομα κι οταν απλα προσπαθεις εσυ ο ιδιος να φερεσαι σωστα παλι μαυρο προβατο γινεσαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσο μάχεσαι για τα αυτονόητα τόσο χάνεις το δίκιο σου αλλά δεν θα υποκύψουμε στην νέα νοοτροπία! Καλή εβδομάδα Χριστίνα μου!!

      Διαγραφή
  2. Το κείμενό σου συνέπεσε με ένα περιστατικό στην γειτονιά μου που λαμβάνει χώρα κάθε μέρα. Με κάποιον που βρομίζει κάθε μέρα το πάρκο μπροστά στο σπίτι μου. Ενώ έχει κάδους αυτός και οι φίλοι του όταν κάθονται και απολαμβάνουν το πράσινο, επιμένουν και πετάνε τα σκουπίδια τους κάτω. Μιλάμε για πολύ σκουπίδι. Δεν ξέρω τι να κάνω. Σκέφτομαι να τους κάνω παρατήρηση. Δεν ξέρω πόσο θα σιωπώ ακόμα. Πραγματικά η ερώτησή σου με εκφράζει αυτόν τον καιρό. Στις πόσες σιωπές καίγομαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ειδικά τώρα, έχεις εκατό λόγους παραπάνω να το κάνεις "θέμα". Αν και ανεξάρτητα από αυτό, στα ζητήματα υγιεινής δεν χωράνε σιωπές!
      Εϊναι θέμα παιδείας και ανατροφής που δυστυχώς όλο και πιο λίγοι τα κατέχουν.. Και στη δική μου γειτονιά λόγω ενός ιδρύματος γεμίζαμε σκουπίδια από τους επισκέπτες.. ενώ είχε παντού κάδους..!

      Διαγραφή
  3. Λοιπόν Κατερίνα μου,
    καλησπέρα κατ' αρχήν.
    Για πάμε τώρα στο πολύ μεγάλο σου θέμα:
    Κατ' αρχήν δεν υπάρχει έστω μία λέξη στο κείμενό σου που να μην με καλύπτει στο 100% της σκέψης μου. Μήτε μία ρε παιδί μου έτσι για το θεαθήναι.
    Άρα συμφωνούμε απόλυτα στις επισημάνσεις.
    Τελευταία η κοινωνική συμπεριφορά έξω έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά παρακμιακής αλητείας σε βαθμό επικίνδυνο και για την ανθρώπινη ζωή. Μπορεί να σε πυροβολήσουν για ένα 20άρικό ή για μια κουβέντα.
    Όλα ξεκίνησαν από την κατάρρευση των όποιων αναστολών φόβου και τιμωρίας υπήρχαν μέσα στην κοινωνία.
    Π.χ. στο επίπεδο της παιδείας αν βλέπεις το δάσκαλο ή τον καθηγητή να είναι έρμαια στα χέρια του κάθε ψυχάκια τραμπούκου γονέα γιατί τόλμησε να "πιέσει" (μη χέσω) το βλαστάρι τους άντε μετά να βρεις άκρη.
    Πάω στο πρακτικό Κατερίνα:
    Μιλάς για σιωπές ημών των υπολοίπων έναντι αυτών των συμπεριφορών.
    Άκου κορίτσι μου. Μήτε δάσκαλος είμαι στο ....Kung fu, μήτε διάθεση έχω να μπαινοβγαίνω στο αυτόφωρο γιατί θα πλακώνομαι κάθε τρεις και λίγο με όλους αυτούς τους ανώμαλους που κυκλοφοράνε έξω.
    Την έπιασες την απάντηση ; σε κάλυψε ; όχι θα πεις...! εμ δεν θα πείς ; για πήγαινε λοιπόν να ....ανακαλέσεις στην τάξη ας πούμε αυτόν που σε ...κλείνει με το αυτοκίνητο από ...πάνω σου για να περάσει (Κουφάλες Ελληνάρες μαλάκες είστε να περιμένετε στη σειρά ;). Πήγαινε ντε....! αν έχεις όρεξη να τεστάρεις τις νέες τεχνικές που σου έδειξαν στη σχολή Καράτε, οκ, σε βλέπω σωστή, πέτυχες διάνα. Το καλύτερο πεδίο δοκιμών.
    Κατερίνα, για να το κλείσω:
    Μόνο αν γίνεις πιο τραμπούκος από τους τραμπούκους θα επιβιώσεις στο φαρ ουέστ της σημερινής Ελλάδας. Τίποτα δεν είναι όρθιο. Αν δε ψάξεις το δίκιο σου στους ...μπάτσους ; καλά κρασιά....! αυτοί νοιάζονται για το συνάφι τους.
    Τώρα θα μου πεις, εμ πάει η ρημάδα η γλώσσα δεν πάει ; "μια χούντα μας χρειάζεται".
    Δεν το λέω, φασίστας δεν είμαι, μήτε νοσταλγός. Αλλά ο Έλληνας θέλει χωροφύλακα Κατερίνα....! και μάλιστα χωροφύλακα με αρχ...... που θα εφαρμόζει τους νόμους για ΟΛΟΥΣ.
    υ.γ. Πως το έλεγε ο Φωτόπουλος στο "ΑΜΑΞΑΚΙ" ; "Αμαν και θα έρθει ο πανταχού παρών".

    ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΣΧΟΛΙΟ γιατί έχω όρεξη για κουβέντα στο θέμα.
    Φιλιά και Καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου υπόσχομαι αύριο να το κουβεντιάσουμε γιατί ανοίγεις κι εσύ πολύ ενδιαφέρουσες διαστάσεις!! Και είχα μια δύσκολη μέρα σήμερα, δεν θέλω να γράφω γρήγορα από την κούραση! :)

      Διαγραφή
    2. Με την διάθεσή σου Κατερίνα μου, όποτε μπορέσεις. Την καλησπέρα μου

      Διαγραφή
    3. Καταρχάς συμφωνώ και με εσένα και με την Άννα, δεν το συζητώ!
      Απλά δεν έθιξα τόσο το γεγονός του να τσακώνεσαι συνέχεια, να κάνεις φασαρίες κλπ αλλά μια γενικότερη στάση ζωής που δεν υποκύπτει στην ψευτομαγκιά, στον ψευτοτσαμπουκά με ό,τι αυτό συνεπάγεται!

      Το πολύ σημαντικό που έθιξες το έχω καθημερινά στο μυαλό μου, δεν μπορούμε να βρούμε το δίκιο-δίκαιο μας γιατί δεν υπάρχει ένα όργανο υπεράσπισης.. Ποια δικαιοσύνη, ποια αστυνομία, όταν από εκείνη κινδυνεύεις αντί να νιώσεις ασφαλής ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Λίγες οι εξαιρέσεις δυστυχώς.

      Θεωρώ πως αν καθάριζε αυτή η σαπίλα και λειτουργούσε ορθότερα η δικαιοσύνη κάπως θα μαζευόταν η κατάσταση. Και ναι αν υπήρχε ειδική τιμωρία για το κάθε παράπτωμα. Οπότε εδώ πάμε σε άλλα ζητήματα.. Κι εσύ ξέρεις πολύ καλά τι παίζει και γιατί καμία κυβέρνηση δεν διορθώνει τις καταστάσεις.

      Με προσοχή πάντα και όχι με φόβο, να κρατάμε πιο ψηλά τον πήχη για το πως θέλουμε να γίνει η κοινωνία μας, το ξέρω ακούγεται πολύ θεωρητικό και εκνευρίζει. Μα αν σηκώσουμε τα χέρια ψηλά τι θα καταφέρουμε;

      Διαγραφή
  4. Έχουμε ήδη καεί Κατερίνα μου. Και όλα τα στραβά και ανάποδα δεν διορθώνονται είτε με το καλό είτε με το άσχημο. Κοίτα, αν κάνεις παρατήρηση στον διπλανό σου για την οδήγηση ή γιατί σου κορνάρει να περάσει και επειδή δεν έχει χώρο να κάνεις στην άκρη τον ρωτάς τι θέλει πού να πας; Και τι κάνει; Όταν βρει ευκαιρία στη συνέχεια του δρόμου πλησιάζει ανοίγει το παράθυρό του και δίνει μπουνιά στο δικό σου. Και; Τι θα κάνεις; Θα τον κυνηγήσεις; Θα τον βρίσεις; Απλά θα τον αφήσεις να φυγει και εκείνος ικανοποιημένος ότι σου δωσε το μάθημά σου θα συνεχίσει.
    Δεν μπορείς να κάνεις φασαρία. Κάποια στιγμή είδα μια μητέρα που χτύπησε άσχημα το μικρό της και το ταρακούναγε γιατί γκρίνιαζε.Της έκανα λοιπόν παρατήρηση ναι ναι ανακατεύτηκα έτσι μου είπε εκείνη Της εξήγησα ότι είναι σε δημόσιο χώρο και μου δίνει το δικαίωμα. Τι έγινε; Μου έβαλε τις φωνές και ακόμη όταν την απείλησα ότι θα την καταγγείλω στην αστυνομία για κακοποίηση ξέρεις τι βρισίδι άκουσα; Κοκκίνησαν και οι τρίχες των μαλλιών μου και για να σου πω την αλήθεια ντράπηκα. Όχι Κατερίνα συμφωνώ μαζί σου σε όλα όσα σε ανησυχούν, αλλά συμφωνώ με το Γιάννη σε όσα υποστηρίζει. Χωροφύλακα θέλουμε για το κάθε τι. Και μεγάλες ποινές για ότιδήποτε Έτσι μόνο θα γίνουμε ΄'άνθρωποι''!
    Φιλιά πολλά και όνειρα γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες ; πόσο δίκιο έχω....! βρήκες και το μπελά σου....!

      Διαγραφή
    2. χαχαχα βρήκες τον μπελά σου λέει! Γιατί καλέ;; Μια χαρά άνθρωπος είσαι!! :)

      Άννα μου συμφωνώ και με εσένα.
      Εντωμεταξύ έθιξες μια ειδική κατηγορία, αυτή των μαμάδων. Από τις πιο σκληρές!
      Έχοντας φτάσει τα 32 μη έχοντας παιδί καταλαβαίνεις τι συμπεριφορές έχω βιώσει γιατί αν δεν έχεις παιδί δεν μπορείς να μιλάς. Βέβαια στην περίπτωσή μου σώζεται λίγο γιατί λόγω επαγγέλματος είμαι "πιστοποιημένη" για συμβουλευτική γονέων. Όταν όμως δεν το γνωρίζουν αυτό θα πέσουν να σε φάνε. Θέλουν λεπτούς χειρισμούς και οφείλω να ομολογήσω ότι στο δρόμο έχω δει πολύ άσχημα περιστατικά, σιώπησα και το κουβαλούσα μέσα μου σαν ενοχή.

      Ναι δυστυχώς όταν κάθε τιμωρία ή εξαγοράζεται ή είναι ανύπαρκτη δημιουργεί αυτό το απίστευτο χάος..

      Διαγραφή
    3. και να συμπληρώσω πως για να γίνουμε άνθρωποι, εκτός από τον χωροφύλακα, χρειαζόμαστε και τις προληπτικές μεθόδους μέσω της εκπαίδευσης και της σωστής ανατροφής!!

      Ευχαριστώ πολύ πολύ για το σχόλιό σου!!:) Σε φιλώ

      Διαγραφή
    4. Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η σωστή ανατροφή είναι το Α και το Ω. Αλλά μην περιμένεις την εκπαίδευση. Ο άντρας μου είναι καθηγητής και μπορώ να σου διηγηθώ παιδιά από σπίτι όπως λέμε τι κάνουν στο σχολείο που δεν τα κάνουν σπίτι τους. Θα φρίξεις... Η οικογένεια το ΠΑΝ!!!
      Φιλιά πολλά και μια καλή μέρα να έχεις

      Διαγραφή
    5. Ναι Άννα μου, όχι απλά φαντάζομαι αλλά τα γνωρίζω από πρώτο χέρι! Η μητέρα μου είναι εκπαιδευτικός και εγώ έχω εργαστεί σε σχολείο, αλλά και γενικότερα βλέπουν πολλά τα μάτια μου καθημερινά στο επάγγελμά μου οπότε δύσκολα σοκάρομαι! :)

      Καλή συνέχεια και καλή δύναμη!!

      Διαγραφή
  5. Καμμένοι από χέρι είμαστε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, αυτό προσπαθώ να πω μη μας παίρνει από κάτω.. please!!

      Διαγραφή
  6. Νομίζω πως η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Περιέργραψες γλαφυρά όσα πολλές φορές σκέφτομαι.. Ναι είμαστε συνυπεύθυνοι αλλά είμαστε και θύματα. θύματα μιας κοινωνίας που αγιοποιεί και νομιμοποιεί την ηλίθια, για μένα, φράση "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα".
    Σε αυτή την λογική πολύς κόσμος, κάποιες φορές και εμείς οι ίδιοι, πατάμε επι πτωμάτων, διαγράφουμε μονοκοντυλιά οτι ενοχλεί τον μικρόκοσμο που έχουμε δημιουργήσει. Ξένοι μεταξύ ξένων είμαστε. Βλέπουμε εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν και αν δεν υπάρχουν πολλές φορές τους δημιουργούμε κιόλας. Προφανώς καήκαμε αλλά βαφτίζουμε το κάψιμο όπως μας βολεύει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπες είναι αναστρέψιμη;; διάβασα καλά;; μας λείπει λίγη αισιοδοξία χιχι

      Ακριβώς αυτό έχουμε διττό ρόλο. Κι αυτό όλως τυχαίως το ανέφερα χθες σε μια κουβέντα σχετικά με τα πρόσφατα άγρια εγκλήματα. Και οι θύτες είναι θύματα της κοινωνίας. Δεν υπερασπίζομαι το έγκλημα αλλά αυτό που απορρέει της φράσης: " η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα, ο δολοφόνος το πράττει."

      Διαγραφή
    2. Εσύ καλά διάβασες εγώ το έγραψα λάθος. Θεωρώ την κατάσταση ΜΗ αναστρέψιμη... Και οι άνθρωποι που χάθηκαν άδικα απο τη νεροποντή είναι ένα από τα παραδείγματα... Δυστυχώς.

      Διαγραφή
    3. κόντεψα να πάθω συγκοπή η γυναίκα από την ξαφνική σου αισιοδοξία!!
      :P

      Διαγραφή
  7. Κατερίνα μου, η Ελλάδα του σήμερα είναι μια Ελλάδα που σε κανέναν δεν αρέσει και όμως κανείς δεν κάνει τίποτα για να την αλλάξει. Δεν είναι που φοβάμαι στις πόσες σιωπές θα καούμε, είναι που φοβάμαι μην συνηθίσουμε τόσο την σιωπή που όχι απλά θα δηλώνει την όποια συγκατάβαση, αλλά θα ξεχάσουμε πως είναι να μιλάμε.
    Πολύ ωραίοι οι προβληματισμοί σου. Και καλά έκανες και τους μοιράστηκες.
    Σε φιλώ και σε καλημερίζω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς και αυτό Μαρίνα μου, πόσο χαίρομαι που με συμπληρώνετε γιατί δεν είναι δυνατόν να τα καταγράψω όλα! (είναι που δεν κατέχω την πολύ ανάλυση είναι που τρέχω σαν τον Βέγγο αυτή την περίοδο αλλά δεν μπορώ μακριά σας χεχε)

      Διαγραφή
  8. Πραγματικά δεν έχω κουράγια να σχολιάσω... Κι όπως έγραφα κι αλλού δεν έχω κουράγια να φουντώσω...
    Ένα μόνο θα γράψω: δεν μπορείς να φανταστείς τι κοροϊδία έχω υποστεί επειδή ψάχνω χώρο καπνιστών για να καπνίσω, ακόμα κι από τους μη καπνιστές... Ε, δεν τρελαίνεσαι μετά;;;;
    ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε νιώθω, το παθαίνω συχνά τελευταία να μην έχω κουράγιο να σχολιάσω τίποτα από την επικαιρότητα γιατί με θλίβει. Όχι όχι μη μου φουντώσεις!! ♥

      Μην ασχολείσαι με τέτοιες γελοιότητες, έχω πάψει προ πολλού να δίνω σημασία σε όσους με κοροϊδεύουν για τα αυτονόητα! Χάνουμε ενέργεια με δαύτους.

      Διαγραφή
  9. Εγώ νομίζω πως η αιτία, που μας αφήνει να καιγόμαστε στις σιωπές μας, διακρίνεται σε δύο υποπεριπτώσεις: την απογοήτευση και τον φόβο, που μάλιστα είναι κι αλληλένδετα. Δυστυχώς, βλέπεις πιτσιρίκια και δεν συνετίζονται, που δεν κατεβάζουν ούτε τα μάτια απ' τη ντροπή, αλλά, απεναντίας, στοχοποιούν εσένα και «πάρε να 'χεις». Όταν βλέπεις αυτό, τότε τι περιμένεις απ' τις μεγαλύτερες ηλικίες; Κι εδώ έρχεται και το κομμάτι τής απογοήτευσης... Γιατί αφενός βλέπεις πως η όποια παρατήρηση δεν πιάνει διόλου τόπο (αλλά βρίσκεις και τον μπελά σου από πάνω), αφετέρου σκέφτεσαι πως αν υπήρχε το οποιοδήποτε ψήγμα σκέψης, παιδείας κι ό,τι άλλο θετικό μπορεί να υπάρχει, που να σε κάνει να συμπεριφέρεσαι αυτονοήτως ανθρώπινα, δεν θα έφτανε ο άλλος να κάνει τη χοντράδα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς ποιήτρια μου!! ♥♥

      Μα τι συμπεριφορά να έχουν οι νεότερες γενιές όταν ακολουθούν κατά γράμμα τις παλαιότερες; Παίρνουν παραδείγματα από το σπίτι. Και τα εντελώς αντιφατικά, από τα πιο απλά ζητήματα. Βρίζουν τους πάντες στην οδήγηση και απαιτούν από τα παιδιά τους να είναι ευγενικοί. Ή τους απαγορεύουν το ίντερνετ ενώ εκείνοι σερφάρουν όλη μέρα και ασχολούνται με βλακείες.

      Συμφωνώ και με τα παρακάτω που λες, θεωρώ επίσης ότι βρίσκουν και κάνουν, δεν μπαίνουν σε διαδικασία ενδοσκόπησης και αυτοβελτίωσης.

      Διαγραφή

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..