Ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας #1

By Katerina Verigka - Ιουλίου 16, 2017



Πριν από περίπου ένα μήνα, μία κυρία μπήκε στην υπηρεσία στην οποία εργάζομαι για λίγους μήνες, με περίοπτο ύφος εξερευνώντας τον χώρο.

Ο χώρος απασχόλησής μου είναι ένα Κέντρο Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων και όπως είναι λογικό η δουλειά μετά τις 12 μ.μ πέφτει μιας και είμαστε ενεργητικοί από τις 8 π.μ. Η συγκεκριμένη κυρία είναι συνταξιούχος γιατρός και ενδιαφερόταν να γίνει μέλος στο Κ.Α.Π.Η ερχόμενη κατά τη μία. Της έκανε φοβερή εντύπωση που ήταν άδειο και που είχα μείνει μόνη μου, παρά το γεγονός πως είναι γνωστό ότι οι ηλικιωμένοι τρώνε στις 12 το μεσημέρι ή παίρνουν τα εγγόνια από τα σχολεία..

Το ζητούμενο όμως που με απασχόλησε και πήρε άλλες διαστάσεις στο κεφάλι μου είναι η συνέχεια του διαλόγου μιας και εγώ παρέμεινα ψύχραιμη καθ'όλη τη διάρκεια της συνομιλίας μας παρά το υποτιμητικό της ύφος. 

- Πάντως κυρία Β., είστε αρκετά ευνοημένη σε σχέση με άλλους συναδέλφους σας.
- Τι εννοείτε; της ρώτησα έκπληκτη μα χαμογελαστή.
- Ότι δεν έχετε τόσο φόρτο εργασίας όσο άλλοι κοινωνικοί λειτουργοί..

Τότε συνέβη κάτι που νομίζω σε όλους μας συμβαίνει συχνά. Μπροστά στην αγένεια και την θρασύτητα κάποιων αγνώστων να σε κρίνουν με ευκολία. Μπλοκάρουμε και δεν απαντάμε αναλόγως. Ίσως και καλύτερα. Κρατάμε την αξιοπρέπειά μας!

Με προβληματίζει έντονα το γεγονός γιατί δεν το βλέπω μόνο μέσα από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Το βλέπω παντού.

Πως κρίνεις την εργασία κάποιου όταν δεν την ζεις;
Πως γνωρίζεις τι πέρασα όλη την ημέρα πριν έρθεις;
Πόσους βοήθησα, πόσους στήριξα;
Πόσους άκουσα να μου λένε ξανά και ξανά τα προβλήματά τους;
Πόσα εμπόδια και δυσκολίες συνάντησα από εξωγενείς παράγοντες;
Πως βοηθώ καθημερινά να μετατρέπω ένα αρνητικό κλίμα σε θετικό;
Πόσο πολλά ακόμα θα ήθελα να κάνω στην συγκεκριμένη υπηρεσία αλλά βρίσκω τοίχο;
Τι μετεκπαίδευση κάνω για να γίνω καλύτερη επαγγελματίας;
Με πόσα ελάχιστα χρήματα αμείβομαι και με τι είδους σύμβαση εργάζομαι;
Αλλά δίνω πάντα τον καλύτερό μου εαυτό σαν να παίρνω εκατομμύρια..;

Και τελικά πως μπορείς να γνωρίζεις αν ασκώ το επάγγελμά μου και ως λειτούργημα πέρα από την υπηρεσία μου;
Στον δρόμο, στην στάση του λεωφορείου, στις υπηρεσίες, στο σούπερ μάρκετ, στους φίλους και γνωστούς, στην σχέση μου.. στο σπίτι μου..;

Με πόση ευκολία τελικά γινόμαστε παντογνώστες κριτές αντί να αναρωτηθούμε..

Εμείς αφήσαμε κάτι καλό στον κόσμο σήμερα;

Ή μόνο κακίες;





  • Share:

You Might Also Like

18 σχόλια

  1. Μεγάλο, πολύ μεγάλο θέμα θίγεις! Κι αν καθένας μας αρχίζει ν' απαριθμεί αντίστοιχες περιπτώσεις, έχω την αίσθηση ότι αυτή η δημοσίευσή σου... δεν θα κλείσει ποτέ!
    Είναι λογικό να μη γνωρίζει κάποιος τις συνθήκες εργασίας κάποιου άλλου, όμως αυτό δεν νομιμοποιεί κανέναν να κάνει φθηνή κριτική άνευ... κρίσεως!
    Δεν θα αναφέρω δικά μου παραδείγματα εδώ, μη θέλοντας να καταχραστώ το χώρο σου... αλλά μου έδωσες έναυσμα για αναδημοσίευση ενός (αρκετά) παλιού κειμένου μου με σχετικό θέμα!

    Τώρα... στο αν κρατάμε την αξιοπρέπειά μας, μην απαντώντας αναλόγως... δεν ξέρω αν, τελικά, είναι καλό/χρήσιμο/αποτελεσματικό. Κι από την άλλη, άνθρωποι που έχουν μια συγκεκριμένη άποψη και τη διατυπώνουν δογματικά και αφοριστικά, δε νμίζω ότι θα ακούσουν (πραγματικά) οτιδήποτε διαφορετικό από ό,τι πιστεύουν (πόσο μάλλον να αλλάξουν θεώρηση).

    Γερό στομάχι και καλή δύναμη, Κατερίνα μου❣

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλη μου χαρά να θίξετε όσοι θέλετε και εδώ ανάλογες εμπειρίες, γι'αυτό είναι το blogging άλλωστε!! :)
      Έτσι ίσως το αποφορτίσουμε κιόλας από μέσα μας γιατί σαν γεγονός δεν είναι κάτι απλό να το προσπεράσουμε.. Ξεκίνησα με το πιο light πάντως..
      Θα έρθω να σε διαβάσω στην αναδημοσίευσή σου λοιπόν!!
      Ναι καταλαβαίνω πως το λες για το να μην απαντάμε αναλόγως, μερικές φορές είναι και το timing και αν έχεις το κατάλληλο υποστηρικτικό περιβάλλον από "ανώτερους" για να το διαχειριστείς όπως θα ήθελες.. Με καταλαβαίνεις τι εννοώ είμαι σίγουρη!! Έτσι πλέον πιστεύω ότι με τα λόγια δεν θα αλλάξουν άποψη, οπότε συνεχίζουμε εμείς με έργα κι όπως θέλει τα εκτιμά!

      Διαγραφή
  2. Κατερίνα μου καλησπέρα.
    Ναι συμβαίνει. Και είναι πολύ σκληρό και φυσικά προκαλεί εύλογα την οργή και την αγανάκτηση.
    Η Γενίκευση αυτής της επιθετικής συμπεριφοράς απέναντι σε εργαζόμενους, ειδικά σε κοινωνικούς χώρους, έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια. Και φυσικά έχει τις πηγές της και την εξήγησή της.
    Μια εξήγηση απόλυτα ιδεολογική και πολιτική. Όσο και αν αυτό δεν αρέσει σε πολλούς, τα τελευταία χρόνια, ο όρος "κοινωνική εργασία" και "αλληλεγγύη" έχε δεχτεί την υστερική επίθεση της άγριας καπιταλιστικής λογικής "δεν ασχολούμαστε με δραστηριότητες που δεν έχουν κέρδος". Από τότε έχει γενικευθεί και η επίθεση απέναντι σε κάθε είδους λειτουργό σε αυτό το χώρο. Η Απαξίωση είναι ο στόχος γιατί η άκρατη καπιταλιστική λογική οφείλει να ξεριζώσει απ τη συνείδηση του ανθρώπου ότι "πρέπει να ασχολούμαστε με κοινωνικούς ευάλωτους χώρους". Έτσι ο πρώτος στόχος είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί. Η "Λογική" της απαξίωσης έρχεται στο κτηνώδες ερώτημα "τι προσφέρετε εσείς εδώ ;" ή "ποια είναι η παραγωγικότητά σας".
    Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν ότι οι μέθοδοι είναι ύπουλες, οργανωμένες.
    Δυστυχώς μια σειρά "ελαφρά τη καρδία" κόσμος έχει γίνει άρρωστος φορέας αυτών των απόψεων και τις αναπαράγει παντού σαν ιό. Έτσι τον συναντάς μπροστά σου σαν χαστούκι σε αυτό που προσφέρεις με την ψυχή σου.
    Να το θυμάσαι αυτό Κατερίνα. Και να προχωράς.
    Καλή δύναμη να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου σ'ευχαριστώ πολύ για την εύστοχη απάντησή σου!!
      Μου αρέσει πολύ να διαβάζω- ακούω τόσο εμπεριστατωμένες απόψεις!!
      Όταν ήμουν μικρότερη με στεναχωρούσαν αυτές οι συμπεριφορές, τώρα όχι πια.
      Μόνο με προβληματίζουν! Γιατί έχουν μεγαλύτερες προεκτάσεις από ό,τι πιστεύουμε ή ό,τι φαίνεται.
      Όπως πολύ σωστά το διατύπωσες στο σχόλιό σου.
      Καλή συνέχεια!!

      Διαγραφή
    2. Και εγώ σε ευχαριστώ Κατερίνα μου. Γνωρίζω το έργο σας στο χώρο αυτό και το δικό σου εξ αντανακλάσεως. Δυστυχώς ο κόσμος παραμυθιάζεται όλο και πιο πολύ και είναι βουτηγμένος στα συντηρητικά φιλελεύθερα κάγκελα που τους έλκει μονάχα το φαίνεσθαι και όχι το είναι. Να γυαλίζει δηλαδή αυτό που κάνει ο άλλος και ...αυτό είναι. Να γιατί γεμίσαμε γιάπιδες, κοστούμια και ψεύτικα χαμόγελα πλαστικά στους χώρους δουλειάς. Μη δίνεις σημασία κορίτσι μου. Προχώρα στο υψηλό αυτό που προσφέρεις. Καλή βδομάδα.

      Διαγραφή
  3. Είναι αυτό που λέμε... ποτέ δεν ξέρεις πού χτυπάνε τα παπούτσια του κάποιον, από τη στιγμή που δεν θα τα φοράς εσύ! Πλέον αδιαφορώ. Δεν μπορώ να αρπάζομαι πια, γιατί έχει γίνει τόσες πολλές φορές που κατάντησε αηδία! Είναι έλλειψη ενσυναίσθησης και γενικότερα έλλειψη σεβασμού! Άρχισα να συνηθίζω όμως, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μου αρέσει ή ότι το επικροτώ. Κρατάω απλά τη ψυχραιμία μου και διαρκώς μου τονίζω "δεν ξέρουν/ και δεν σε αφορά" Αρκεί που εσύ γνωρίζεις ότι είσαι εντάξει! "

    Ακόμα και στο μπλόκινγκ θα στο πάω ... να μπήκα για λίγο και είδα τη δική σου ανάρτηση, μου έκανε κλικ, αφήνω σχόλιο. Τώρα αν πουν ότι έχω χρόνο και απλά ξεχωρίζω κάποιους, αδιαφορώ..... Ούτε καν να εξηγήσω τι τρέχει έχω τη διάθεση...
    Πολλά φιλιά Κατερίνα μου :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε καλά που το κατάλαβες για το δεύτερο..! Έχω πάψει εδώ και χρόνια να δίνω σημασία στα εύκολα συμπεράσματα. Ό,τι και να κάνουμε πάντα κάποιος θα λέει κάτι. Δεν είμαστε ρομποτάκια να τους ευχαριστούμε όλους. Πόσο ανακουφισμένη νιώθω με εκείνους τους λίγους ανθρώπους που έχουν κατανόηση και δεν παρερμηνεύουν τις κινήσεις σου.. Είναι μια ελπίδα, δεν είναι;

      Χάρηκα που διάβασα σχόλιό σου.. Ήμασταν στα .."χαμένα" και οι δύο τελευταία!
      Καλή δύναμη σε φιλώ!!

      Διαγραφή
  4. Είμαι σίγουρη Κατερίνα ότι το επάγγελμα-λειτούργημα του Κοινωνικού λειτουργού στην χώρα μας είναι απαξιωμένο από ανθρώπους και σύστημα..Οι γιατροί απαξιώνουν τον κοιν. λειτουργό , με ανακούφιση όμως τον αφήνουν να χειριστεί τα δύσκολα με τους ασθενείς .
    Και για να πάμε στους ανθρώπους που κρίνουν το πολύ η το λίγο , το λειτούργημα η το επάγγελμα θεωρώ ότι δεν αξίζει να ασχοληθεί κάποιος .
    Καλό καλοκαίρι !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι ισχύει πολλές άλλες ειδικότητες μας απαξιώνουν ενώ γνωρίζουν πως ένα από τα πιο δύσκολα καθημερινά έργα τα βγάζουμε εμείς σε τόσες και τόσες υπηρεσίες.. Αλλά στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω ακόμα.. Συμφωνώ μαζί σου!! Καλή συνέχεια πολλά φιλιά!!

      Διαγραφή
  5. Έχω χάσει λίγο επαφή με τέτοιους τύπους και όταν τους πετυχαίνω εκπλήσσομαι. Πάντως δεν κυκλοφορούν μόνο μαλάκες εκεί έξω. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται αγαπημένη μου!! Πολύ σπάνια πιάνω αυτή τη μερίδα του πληθυσμού άλλωστε. Καλό είναι να τα συζητάμε όλα αλλά να μη κολλάμε. Καλή εβδομάδα φιλάκια πολλά!!

      Διαγραφή
  6. Ανικανοποίητοι άνθρωποι με έλλειψη κοινωνικής παιδείας
    Συνέχισε το έργο σου μακριά από τις σειρήνες τους

    Καλή εβδομάδα Κατερινιώ μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα εύστοχη Ελένη μου, με δύο κουβέντες τα λες όλα!!
      Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ.. Καλή εβδομάδα σε φιλώ!!

      Διαγραφή
  7. Υπάρχουν πολλοί κακοθελητές δίπλα μας. αυτό διαπιστώνω στη ζωή μας, καθημερινά.
    Πλέον, καταφέρνω να μη τους δίνω ιδιαίτερη σημασία.
    Ξέρω ποια είμαι, τι πράττω, τι ονειρεύομαι και δεν δίνω σημασία στο τι θα πει ο καθένας.
    Μερικές φορές πιάνω τον εαυτο μου να στεναχωριέται και άλλες να οργίζεται αλλά πλέον μπορώ και τα ελαχιστοποιώ.
    Οι άνθρωποι θα λένε, πάντα θα λένε, οπότε αυτό δεν θα αλλάξει.
    Αλλάζω την οπτική μου απέναντί τους.. Καποιες φορες δεν είναι εύκολο, άλλες πάλι το μπορώ.
    Εσύ ξέρεις ποια είσαι και τι ασκείς, οπότε προσπάθησε να μην επηρεάζεσαι από κακοθελητές.

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς Κική μου, το ίδιο κάνω τα τελευταία χρόνια!
      Το διατυπώνω ως κοινωνικό φαινόμενο και όχι ως κάτι που με μπλοκάρει.
      Επηρεάζεσαι μόνο όταν δεν γνωρίζεις ποιος είσαι και τι προσφέρεις.
      Καλή εβδομάδα να περνάς όμορφα!!

      Διαγραφή
  8. Καλύτερα που δε είπες τίποτα.
    Φιλάκια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Είμαι σιγουρος ότι καθώς έφτασε σπίτι της, έβαλε το κλειδί στην πόρτα και μπήκε συνάμενη κουνάμενη στο αρχοντικό της (συνταξιούχος γιατρός γαρ, μαύρη μαυρίλα πλάκωσε -αποδείξεις γιόκ μεταφράζεται αυτό-, σκέφτηκε απο μέσα της "χα της έκανα τη μούρη κρέας". Έπειτα τρισευτυχισμένη το βράδυ ξάπλωσε και αναλογίστηκε πόσο καλός άνθρωπος είναι...

    Υ.Γ. Πολλές φορές και να θέλεις δε μπορείς να μην απαντήσεις. Άλλες πάλι ένα βλέμμα, ή μια απαθής αντιμετώπιση είναι η καλύτερη απάντηση. Υπάρχουν άνθρωποι που κρίνουν εύκολα και βλέπουν μόνο την βιτρίνα. Άλλωστε μια ζωή έτσι έκαναν καριέρες. Δεν βλέπουν τον ηθικό ξεπεσμό τους, αλλά στο τέλος τους μένει μόνο η κακία. Περάστικά πες της την επόμενη φορά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..