Keep a 5 year journal: Φεβρουάριος 2017



1.Επιλέγω να θυμάμαι τις στιγμές που γέλασα μέχρι δακρύων, τα δάκρυα που με λύτρωσαν, την αγάπη που έδιωξε τον πόνο μου μακριά και την δύναμη να προχωράω πάντα σε νέα ξεκινήματα.
2.Δεν θέλω να θυμάμαι τις φορές που δεν πίστεψα ότι θα τα καταφέρω.
3.Αδιαμφισβήτητα η έλευση του καρκίνου που βιώσαμε δύο φορές στο σπίτι μας.
4.Συγκινούμαι πολύ συχνά με τα πιο απλά πράγματα αρκεί να με αγγίξουν. Τώρα πρόσφατα δεν έχει συμβεί κάποιο περιστατικό, με συγκίνησε όμως μια αληθινή ιστορία που είδα στην ταινία Lion (2016).
5.Μη χάσεις την πίστη στα όνειρά σου ό,τι κι αν γίνεται.
6.Ένα road trip στην Ελλάδα ή ένα ταξίδι με τρένο στην Ευρώπη.
7.Τακτοποίησα τις εκκρεμότητες για ένα ταξίδι που θα κάνω σε 2 μήνες στην Κρήτη, για να δώσω εξετάσεις σε ένα παιδαγωγικό πρόγραμμα εξ'αποστάσεως που παρακολουθώ.

8.Από το βιβλίο "Το κουκλόσπιτο" για το οποίο έκανα αφιέρωμα εδώ


 Όμως το πρόβλημα είναι κύριοι-κυρίες- πως όσοι δεν έχουν τους δικούς τους ορίζοντες, προσπαθούν να καταρρίψουν τους ορίζοντες των άλλων. 

9.Μιας και συμπίπτει ημερολογιακά, μου ήρθε στο μυαλό η τραγωδία της Θύρας 7, στο στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης 8 Φεβρουαρίου 1981. Ο πατέρας μου είχε αγοράσει εισιτήριο για εκείνον τον αγώνα μεταξύ Ολυμπιακού και ΑΕΚ, όμως του προέκυψε κάποια δουλειά και τελευταία στιγμή πούλησε το εισιτήριό του. Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα αναρωτιέμαι πως μερικές φορές η μοίρα μας γλιτώνει από τα χειρότερα
Αν ήταν εκεί κι αν ήταν μέσα στα θύματα, δεν θα υπήρχαμε ούτε ο αδερφός μου (που γεννήθηκε 2 χρόνια αργότερα), ούτε εγώ.
10.Έχω πολύ καιρό να δω ένα όνειρο καλό, συνήθως είναι μπερδεμένα και αγχωτικά τελευταία. Εκείνα τα όνειρα όμως που μου δημιουργούν έντονα συναισθήματα και εύχομαι να ήταν αληθινά είναι αυτά που εμπεριέχουν ταξίδια και τόπους άγνωστους που εξερευνώ. Όπως κι εκείνα που βλέπω ότι έχω στην αγκαλιά μου ένα μωρό. Είναι τόσο έντονο το συγκεκριμένο όνειρο..
11.Με πολύ γέλιο, γράψιμο, μουσική, αγκαλιές και γυμναστική!
12.Το πρόγραμμα σπουδών που παρακολουθώ εξ'αποστάσεως στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης (Ρέθυμνο). Δεν σταματάμε να αποκτούμε νέες γνώσεις, δεξιότητες και πιστοποιητικά που ίσως να μας βελτιώσουν την επαγγελματική αποκατάσταση. Όσοι γνωρίζουν τις ταλαιπωρίες που βιώνω σε αυτόν τον τομέα και τις προσπάθειες που κάνω, μου χαμογελούν και λένε "μου αρέσει που το παλεύεις τόσο, δεν το εγκαταλείπεις." 
13. Μία μόνο αποτυχία;; Έχω πάμπολλες στο ενεργητικό μου, άρα πολλά και πολλά διδάγματα. Μία, ίσως πιο βαρβάτη από τις άλλες, όταν δέχτηκα να εργαστώ σε άσχετο αντικείμενο από την ειδικότητά μου, έστω και για τον πρώτο μήνα χωρίς ασφάλιση (μιας και μου είχαν υποσχεθεί ότι μετά θα εργαστώ κανονικά) και να πέσω θύμα εκμετάλλευσης. Κάλυπτα δουλειά τουλάχιστον δύο ατόμων, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ το έργο που έκανα και φυσικά δεν πήρα όλα τα χρήματα που ήταν στην συμφωνία με πολλά ακόμα παρατράγουδα. Αυτό με δίδαξε εκτός από τα προφανή, να μη συμβιβάζομαι σε τέτοιες καταστάσεις κι ας μείνω αρκετό καιρό άνεργη. Προτιμώ να έχω την αξιοπρέπειά μου παρά να πέσω σε ανάλογες συνθήκες ξανά. Κι όποιοι λένε πως "δουλειές υπάρχουν, να πας να δουλέψεις έστω και με 300ε" (8ωρα και 12ωρα), "έστω και μαύρα" να στείλουν τα δικά τους παιδιά ή να πάνε οι ίδιοι.. Γιατί έξω από τον χορό..




Το Keep a 5 year journal είναι ένα project που προέρχεται από το εξωτερικό. Κατά καιρούς δημιουργώ δικές μου λίστες ή χρησιμοποιώ λίστες από άλλες bloggers. Ο σκοπός του project είναι καθαρά προσωπικός, γι'αυτό και δεν τα μοιράζομαι πάντα όλα. Βοηθά στο να δεις τα επόμενα χρόνια τι βίωνες πριν, τι σκεφτόσουν, τι στόχους είχες και να συνειδητοποιήσεις που έχεις φτάσει  και με τι τρόπο. Το χρησιμοποιώ 1 χρόνο και κάτι και μπορώ να πω ότι είναι άκρως βοηθητικό!


Να σας ενημερώσω πως το Ημερολόγιο Αισιοδοξίας έχει ξεκινήσει το ταξίδι του για το 2017 και βρίσκεται ήδη στον πρώτο- για φέτος- παραλήπτη! Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχές στο infojustk@gmail.com, όπου είμαι στην διάθεσή σας για επιπλέον πληροφορίες και απορίες που τυχόν προκύπτουν. 


 Γιατί ό,τι έχεις δεν υφίσταται αν δεν το μοιραστείς 



Σχόλια

  1. Αχ αυτή η εκμετάλλευση ειδικά των νέων
    κοινωνική μάστιγα έχει γίνει!!!!
    Κάποιοι εξακολουθούν να πλουτίζουν
    σε βάρος μας προσποιούμενοι πως περνούν
    κρίση....

    Καλή εβδομάδα κορίτσι μου κι εύχομαι
    να δικαιωθείς γρήγορα ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η εκμετάλλευση Ελένη μου δεν κοιτάει ηλικίες, εγώ νομίζω πως υπάρχει παντού όχι μόνο στους νέους.. Βέβαια εγώ δεν είμαι και τόσο νέα κοντεύοντας τα 32 για να τα ανέχομαι όλα αυτά, οπότε επιλέγω έναν μακρύ δρόμο αλλά με αξιοπρέπεια!
      Σ'ευχαριστώ πολύ πολύ, μου μεταδίδεις πάντα τρυφερότητα και ζεστασιά ♥

      Διαγραφή
  2. Και το χειροτερο είναι οτι η εκμεταλλευση αυτή πατάει στην αναγκη των περισσότερων. Τι εννοω; οτι εγώ κι εσύ ίσως να μην έχουμε λόγο να το υποστουμε, δυστυχως όμως υπαρχουν καποιοι για τους οποιους ακομα κι αυτα τα 300 .... χρειαζονται ! Δράμα η κατάσταση!!!!

    Καλή αρχη κι απο δω στο πρόγραμμα σου κοριτσαρα μου!! και καλη επιτυχια σε οτι κανεις απο εδω και στο εξης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι όμως ξέρεις τι γίνεται; Δεν καταφέρνουν τίποτα όσοι πέφτουν σε αυτή την ανάγκη. Τις πιο πολλές φορές είναι απλήρωτοι για μήνες ή και στην ώρα τους να τα παίρνουν, μόνο τα μεταφορικά έξοδα για τη δουλειά τους και τα υπόλοιπα φτάνουν ήδη το μισό του ποσού. Κατάλαβες; Δεν έχει νόημα και με την αποδοχή αυτής της κατάστασης επιτρέπουν σε όλα τα λαμόγια να συνεχίζουν το ίδιο βιολί.

      Διαγραφή
  3. Κατερίνα μου, πολύ κρίμα για τα παιδιά που έφυγαν τόσο άδικα, εμένα ο μπαμπάς μου ήταν μέσα στον συγκεκριμένο αγώνα. Θυμάμαι τι μου έχουν πει οι συγγενείς για την αγωνία που είχαν μέχρι να μάθουν ότι είναι καλά, γιατί τότε δεν υπήρχαν και τα κινητά. Εύχομαι όλα να πάνε καλά με το πρόγραμμα που παρακολουθείς! Καλή σταδιοδρομία. Σε γλυκοφιλώ και σε καλοβδομαδίζω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρίνα μου τέτοια τραγικά γεγονότα με συγκλονίζουν, είναι άδικοι και άκυροι θάνατοι εντελώς. Φαντάζομαι θα είναι μια εμπειρία βαθιά χαραγμένη για τον πατέρα σου..Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω τι πέρασαν οι οικογένειές τους.. Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ καλή εβδομάδα κορίτσι μου!!

      Διαγραφή
  4. Κατερίνα μου καλησπέρα. Κάθε χρόνο είμαστε παρόντες στο Μνημόσυνο της Θύρας 7. Όχι για άμεσους λόγους αλλά για λόγους ταύτισης με τα παιδιά της Ομάδας και όχι μόνο φυσικά. Τραγικό γεγονός πραγματικά.
    Να σου ευχηθώ καλή επιτυχία στο νέο σου πρόγραμμα....! Ξέρω ότι θα τα καταφέρεις.
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου κάνετε πολύ καλά και σας τιμάει αυτό..Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές και που με πιστεύεις, είναι πολύ συγκινητικό! Καλή δύναμη!!

      Διαγραφή
  5. Μου το θύμισες αυτό στο 13 και θύμωσα πάλι!!!
    Και για το 9: δεν ήξερα αυτό που έγινε με το μπαμπά σου και το εισιτήριο και ένα σοκ το έπαθα... πω πω...
    Φιλιά πολλά, καλή σου εβδομάδα! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α και λίγα είπα, προσπαθώ να είμαι εγκρατής. Ήταν μια εμπειρία που με τσάκισε ψυχολογικά, έκανα μήνες να το ξεπεράσω δεν ξέρω αν στο είχα πει τότε. Συνέπεσε και με το οικογενειακό μας πρόβλημα και ίσως δεν είχα δυνάμεις να τα αντιμετωπίσω άμεσα όλα.
      Ναι ναι.. κι εμείς είχαμε σοκαριστεί όταν ήμασταν παιδάκια και μάθαμε για αυτό το γεγονός και ότι τελευταία στιγμή δεν πήγε. Καλή εβδομάδα αγαπημένη μου!

      Διαγραφή
  6. Ήθελα να γράψω για όλες τις μέρες σχεδόν σχόλιο, αλλά κόλλησα με το 7 και έμεινα εκεί.
    Θα έρθεις Κρήτη???? Ελπίζω να βρεις χρόνο να σε δούμε. Πολύ θα χαρώ, ειλικρινά.
    Για το θέμα του καρκίνου, σε νιώθω, το βιώσαμε τρεις φορές αυτή τη χρονιά, με καθόλου αίσιο τέλος δυστυχώς.
    Στο 13, θα σου πω μόνο ένα πράγμα για να πάρεις λίγο κουράγιο δηλαδή, αν και το ξέρεις. Στο Ελλάντα είσαι. Συνήθως έτσι γίνεται στις περισσότερες δουλειές. Δεν παίρνεις ποτέ όσα δουλεύεις και δεν υπάρχει η αναγνώριση δυστυχώς, αντίθετα με την εκμετάλλευση που κυριαρχεί.
    Και οι περισσότεροι, ενώ ξέρουν ότι δεν το αξίζουν να το περνάνε όλο αυτό, αναγκάζονται και συνεχίζουν, γιατί έχουν ανάγκη και αυτά τα λίγα. Δεν το αξίζει όμως κανένας αυτό. Κανένας δε δουλεύει για ψυχικό.
    Καλή αρχή στο πρόγραμμά σου και φιλιάαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι ρε συ όμως έτσι συντηρούνται όλα τα λαμόγια. Στο συγκεκριμένο περιστατικό δεν τα ανέφερα όλα όσα μου έκανε, ήμουν εγκρατής. Φυσικά και γνωρίζω που βρίσκομαι, αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα σκύβω το κεφάλι για να μη πω κάτι άλλο! ;) :)

      Δεν ήμουν σίγουρη σε ποια περιοχή ζεις και είχα σκοπό να σου στείλω! Θα είμαι 4 μέρες κάτω, στο Ρέθυμνο. θα έχω πολύ φουλ πρόγραμμα εξεταστικής και παρουσίασης εργασιών αλλά θα μένω κέντρο για να μπορώ να βολτάρω γυρνώντας!

      Ευχαριστώ πολύ πολύ!!

      Διαγραφή
  7. Καταρχάς το lion πως μου ξέφυγε;;; Το τρέιλερ συγκλονιστικό. Θα τη δω άμεσα. Τα 5 προσπαθώ να το σκέφτομαι κι εγώ και το 6 είναι αιώνια ευχή μου. Εύχομαι να πραγματοποιηθεί σύντομα και για τις 2 μας! Για τον καρκίνο, κάποιος που δε το ζει δε μπορεί να καταλάβει την κατάσταση. Λόγω αντικειμένου έρχομαι σε επαφή με καρκινοπαθείς και πραγματικά στο λέω, το πρώτο δίμηνο δε μπορούσα να κοιμηθώ από τη στενοχώρια μου. Κι αυτό για άγνωστους ανθρώπους. Το να το βιώνεις μέσα στην οικογένεια σου είναι απείρως χειρότερο.Για το 13 δε θα σχολιάσω τίποτα, γιατί αν αρχίσω δε θα τελειώσω και νευρίασα μόνο που το διάβασα. Για το 12 θα σου γράψω ένα quote που κοντεύει να γίνει moto: "You are never too old to set another goal, or to dream a new dream. -C.S. Lewis". Καλή επιτυχία στην εξεταστική σου λοιπόν! Πολλά φιλιά! 😘😘😘

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ να την δεις! Είναι για ευαίσθητους ανθρώπους και πιστεύω θα σε αγγίξει πολύ!! Περιττό να σου πω ότι έριξα πολύ κλάμα.
      Σ'ευχαριστωωωώ!Και ανταποδίδω, πάμε δυνατά!! ✌

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θέματα που θα διαβάσεις στο Just K..