Τι είναι για μένα το blogging




Αν και δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιου τύπου αναρτήσεις, θα κάνω μια εξαίρεση και θα προσεγγίσω το θέμα με τον δικό μου τρόπο και την δική μου ματιά. Όταν ξεκίνησα τον Μάιο του 2012 δεν είχα ιδέα ούτε τι ήρθα να κάνω, ούτε τι θέλω να μοιραστώ, ούτε με πόσους θα συνομιλώ, τίποτα.. Ένα μόνο πράγμα ήξερα, ότι μου άρεσε να γράφω!

Κι ενώ η ανασφάλεια κυλάει στο αίμα μου, δεν επεδίωκα ποτέ να κάνω ντόρο, να γίνω διάσημη, να έχω πολλά σχόλια και πολλές κολακείες. Ούτε καν. Με ενδιέφερε να μπορώ να αγγίξω έστω και λίγους ανθρώπους με οποιαδήποτε τρόπο. Με ενδιέφερε να συζητάμε κοινές εμπειρίες και συναισθήματα, να διαφωνούμε πολιτισμένα και να εκδηλώνουμε ιδέες, σκέψεις και απόψεις.

Στην πορεία όταν άρχισα να βρίσκω την δική μου ταυτότητα έζησα πολύ ωραίες στιγμές και πολύ κακές. Έτσι γίνεται, να υπάρχει μια ισορροπία άλλωστε. Δεν μετάνιωσα ποτέ που από την πρώτη στιγμή γράφω επώνυμα, δεν με απασχολούσε ποτέ αν θα με διαβάζουν γνωστοί, φίλοι, συγγενείς.. Έγραφα όσα ήθελα να εκφράσω. Κι αυτά που με προβλημάτιζαν δεν τα ανέφερα ποτέ ως μπηχτές να τα διαβάσουν άλλοι γιατί πάντα ό,τι έχω να πω το λέω κατά πρόσωπο. 




Όλοι έχουμε διαφορετικούς λόγους που μας ώθησαν να εκτεθούμε στο διαδίκτυο. Κι όσο κι αν νομίζουμε πως έχουμε σχηματίσει μια εικόνα για εκείνους που διαβάζουμε μήνες και χρόνια, ποτέ δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι έχουν ζήσει και τι βιώνουν. Μοιραζόμαστε ένα μέρος της καθημερινότητάς μας, της φαντασίας μας (με την καλή την έννοια όταν φτιάχνουμε μικρές ιστορίες και ποιήματα), των ονείρων μας.

 Στο εξωτερικό όπως όλοι γνωρίζουμε το blogging είναι επάγγελμα, εδώ..γελάνε! Όσο κι αν κάποιοι bloggers έχουν προσπαθήσει να ασχοληθούν επαγγελματικά, λίγοι το έχουν καταφέρει. Συνήθως ανήκουν σε κατηγορίες πιο εστιασμένες (πχ food bloggers, fashion κλπ) που διαφημίζουν εταιρείες και προϊόντα, έχουν αποκτήσει χορηγούς και αν βάλουν την ξεχωριστή προσωπική τους πινελιά πετυχαίνουν. Για όλους εμάς που ανήκουμε σε πιο.. δύσκολες κατηγορίες τα πράγματα είναι διαφορετικά. Προσωπικά δεν το κυνήγησα ποτέ, όχι γιατί δεν μου ταιριάζει αλλά γιατί το ήθελα με δικούς μου όρους και αυτό είναι πραγματικά πολύ ιδανικό για να συμβεί. Είμαι από εκείνους που τους ενδιαφέρει η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Το να διοργανώνω συνέχεια διαγωνισμούς, να βομβαρδίζω με διαφημίσεις κι έτσι να γεμίζω "ακολούθους" δεν με αφορά και δεν το θεωρώ εγώ προσωπικά επιτυχία. 

Όσο κι αν φανεί περίεργο αυτό που θα εκφράσω, το blogging λειτουργεί κάπως σαν συγγραφή πολλών βιβλίων που δεν θα εκδίδονταν ίσως ποτέ. Λίγο-πολύ φαντάζομαι όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο έχει γίνει και αυτό στην χώρα μας και πόσο έχουν αλλάξει πλέον τα δεδομένα. 

Βέβαια, μπαίνει και το αγκαθάκι "πόσα να μοιράζεσαι ελεύθερα και δωρεάν" όταν καραδοκούν οι χιλιάδες αντιγραφές. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγεις εντελώς, όσο κι αν έχεις προνοήσει. Οπότε σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να αναρωτιόμαστε μήπως να αφήναμε και κάτι σε περίπτωση που αποφασίσουμε να παλέψουμε με άλλο τρόπο την έκδοσή του; 

Και τώρα το πιο σημαντικό από όλα.. Οι άνθρωποι στο blogging. Αν μου έλεγαν ότι θα συναντούσα από κοντά άγνωστους που μιλάγαμε μήνες και χρόνια στα ιστολόγια μας ή σε άλλα κοινωνικά δίκτυα, δεν θα το πίστευα. Κι αν μου έλεγαν πως λίγοι από αυτούς θα αποτελούσαν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, πάλι απίστευτο θα μου φαινόταν. Είναι μαγικό..! Και σβήνει όλες τις άσχημες στιγμές που μοιραία υπήρξαν.

Εκτός από ψυχοθεραπεία, εκτός από δημιουργική και ευχάριστη ενασχόληση, το blogging για μένα είναι ένα σχολείο. Ένα διαφορετικό σχολείο που τα περιλαμβάνει όλα. Αν αφεθείς, αν σου αρέσει συνεχώς να μαθαίνεις, να συμμετέχεις σε ομαδικά projects και να μη λειτουργείς μόνο ατομικά, θα σε εξελίξει σαν προσωπικότητα. Δεν γράφω επειδή έχω χρόνο, γράφω γιατί ο χρόνος μου είναι πολύτιμος και θέλω να κλείσω μέσα του όλα όσα με ενδιαφέρουν, μέσα από την γραφή στο blogging.




Κι αν κάποιος ξεκινά σήμερα το δικό του blog, θα ήθελα να του πω..





Γράφε σαν να μην σε διαβάζει κανείς.
Μοιράσου μέχρι εκεί που εσύ αισθάνεσαι.
Κράτα ανοικτή την πόρτα στην επικοινωνία.
Κάνε τις δικές σου επιλογές.
Άφησε το αποκλειστικά δικό σου αποτύπωμα.


Από την Just K με αγάπη!


Σχόλια

  1. Συμφωνώ απόλυτα με όλα. Λες και τα έγραψα εγώ. Κάτι που θα ήθελα να προσθέσω όσο αφορά για κάποιους που το έχουν κάνει επάγγελμα.
    Καταρχάς θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο και μάλιστα στην Ελλάδα. Εννοώ πως είναι δύσκολο να σου αποφέρει χρήματα ώστε να ζεις. Ένα μικρό ποσόν συμπληρωματικό ναι, αλλά όχι βασικό εισόδημα. Το έχω συζητήσει πολλές φορές με φίλους, εκτός bolgging, γιατί δεν έχω διαφημίσεις ή γατί δεν το κυνηγάω ώστε να βγάζω κάποια χρήματα. Πιστεύω πως όποιο χόμπι γίνεται δουλειά σταματά να είναι χόμπι. Χάνει ένα μέρος της γοητείας του. Μια γοητεία που απορρέει στο ότι δεν είναι αναγκαστικό, στο ότι το κάνεις όποτε θέλεις. Ή ας πούμε μου λένε αφού αγαπώ τόσο την φωτογραφία γιατί δεν πάω σε κάποιο ΙΕΚ ώστε να το κάνω επάγγελμα. Δεν θέλω. Θέλω η συγγραφή και η φωτογραφία να είναι για μένα μέχρι εκεί. Γιατί όλο αυτό μου δίνει ελευθερία και δεν με περιορίζει πουθενά. Δεν μου βάζει προθεσμίες και όρια.

    Σκέφτομαι καμιά φορά πόσα μαγικά πράγματα έχουμε κάνει. Συλλογικά διηγήματα, ανταλλαγές, project. Τα λέω καμιά φορά στους φίλους μου και μένουν με το στόμα ανοιχτό. Κάποιοι με ρωτάνε ''γιατί''. Γιατί τα κάνω όλα αυτά. Στο blogging δεν χρειάζεται αιτία. Γιατί έτσι. Για την πλάκα, για την δημιουργία, για την φάση. Πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος αν λειτουργούσαμε λιγότερο ανταποδοτικά και κάναμε πράγματα μόνο για την συμμετοχή.

    Εύχομαι να είμαστε όλοι καλά, να γράφουμε, να επικοινωνούμε, να εκφραζόμαστε και πότε πότε να ανταμώνουμε.

    Σε φιλώ Κατερίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικό εισόδημα πλέον δεν αποκτάς ούτε από τα "καλά" επαγγέλματα! :P
      Έχουμε κάνει όντως μαγικά πράγματα και έχουμε την δύναμη και την θέληση να κάνουμε ακόμα περισσότερα, όσο υπάρχει σεβασμός και κατανόηση! Αυτό που ζούμε εμείς δεν μπορεί να το καταλάβει κάποιος που δεν ασχολείται. Μαρία μου να ανταμώνουμε, πίστεψέ με είμαι από εκείνους που γνώρισαν πάρα πολλούς bloggers από κοντά και είναι ευλογία ακόμα και με τους ελάχιστους να ταιριάξεις! :)

      Διαγραφή
  2. Κατερινιώ μου, οι δικές σου σκέψεις, μαζί με τις Μαρίας από πάνω καλύπτουν και τη δική μου τοποθέτηση πάνω κάτω. Καλό είναι να μην πιεζόμαστε για τίποτα.
    Γράφουμε όποτε νιώθουμε την ανάγκη, μιλάμε επίσης όποτε νιώθουμε να κατακλυζόμαστε από κοινωνικότητα, μα σεβόμαστε και τις ανάγκες των άλλων. Και κυρίως δεν προσβάλλουμε! Αυτό το ένιωσα κάποια στιγμή και κλείστηκα στο καβούκι μου, κακώς βέβαια, δεν θα πρέπει η γνώμη των άλλων να επηρεάζει τη συμπεριφορά μου, αλλά μάλλον έχω ανάγκη την αποστασιοποίηση. Σαν ερωτική σχέση το νιώθω το μπλόκινγκ. Μια σχέση που έχει τα πάνω της και τα κάτω της, το φούντωμα, αλλά και αλλά και την ανάγκη του προσωπικού χώρου, αλλά αν έχεις νιώσει τη γοητεία της ...για λίγο ξαποσταίνεις και μετά ξανά προς τη δόξα τραβάς (φυσικά μεταφορικά όλο αυτό)!

    Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα εύχομαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιεζόμαστε καθημερινά με τόσα, όχι και εδώ.. σαφώς!!
      Το απάντησες μόνη σου, αν αποστασιοποιείσαι το έχεις ανάγκη, δεν νομίζω πως εσύ συγκεκριμένα επηρεάζεσαι εύκολα από την γνώμη των άλλων.. Μπορεί και να κάνω λάθος, απλά θεωρώ πως είναι καθαρά δικό σου θέμα! ;) Ερωτική..χμμ πετυχημένο πολύ!! :)
      Καλή εβδομάδα Αριστέα μου και η αποστασιοποίηση να σου φέρει ήρεμες σκέψεις, θετικά συναισθήματα και να επανέλθεις δριμύτερη!

      Διαγραφή
  3. Πραγματικά, πολύ όμορφες σκέψεις!! Εγώ θα σταθώ στο εξής: "Εκτός από ψυχοθεραπεία, εκτός από δημιουργική ενασχόληση, το Blogging είναι ένα σχολείο". Πόσο δίκιο έχεις, το blogging είναι όλα αυτά και έχει να σου προσφέρει τόσα πράγματα μα κυρίως επικοινωνία και ελευθερία έκφρασης. Τόσο οι όμορφες όσο και άσχημες εμπειρίες όλου αυτού του εγχειρήματος σε κάνουν πιο "πλούσιο" σαν άνθρωπο καθώς σε γεμίζουν γνώση τόσο για τους άλλους μα κυρίως για τον ίδιο σου τον εαυτό. Πολλά πολλά συγχαρητήρια. Συνέχισε να γράφεις τόσο απλά, μεστά, και όμορφα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρύσα να είσαι καλά!! Και χαίρομαι πάρα πολύ που βρεθήκαμε εδώ με αφορμή το Ημερολόγιο Αισιοδοξίας! Έχεις πολλά ενδιαφέροντα και σημαντικά να μοιραστείς οπότε θα τα λέμε..!
      Σ'ευχαριστώ πολύ και πάλι :)

      Διαγραφή
  4. Μου αρέσει όπως και σ'εσένα να γράφω ελεύθερα
    να εκφράζομαι να οραματίζομαι
    Όλα τα υπόλοιπα με αφήνουν παγερά αδιάφορη
    Έχω γνωρίσει ανθρώπους εξαιρετικούς μέσα από
    αυτή τη διεργασία και από μόνο του αυτό είναι
    μια μεγάλη κατάκτηση
    Όμορφα να πορευόμαστε αυτό είναι το μοτο μου!!

    Φιλάκια πολλά Κατερινιώ μου και καλή εβδομάδα ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπορεί να μη γράφω επώνυμα, αλλά ευτυχώς, ή δυστυχώς ανάλογα πως θα το δεις με διαβάζουν όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί. Για τους άγνωστους δεν έχει και μεγάλη σημασία το όνομα εδώ που τα λέμε, οπότε μπορεί κάποιος να κρυφτεί και με το όνομά του και να φανερωθεί με ψευδώνυμο, αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.
    Το blogging το απολαμβάνω...το ξεκίνησα χωρίς καν να ξέρω γιατί, χωρίς να ξέρω αν θα μου αρέσει, αν θα ασχοληθώ τελικά, ή όχι, αλλά όσο το γνώριζα τόσο το αγαπούσα όλο αυτό...
    Απορώ δε, με εκείνους που ενώ ασχολούνται μαζί του συστηματικά, ή με τα σόσιαλ μίντια γενικότερα, τα κατακεραυνώνουν ταυτόχρονα. Έχω την εντύπωση πως ακυρώνουν αυτό που κάνουν, πως ασχολούνται ενοχικά με όλα αυτά και ψάχνοντας τρόπο να διαφοροποιηθούν από το πλήθος, όπου πλήθος, όλοι εμείς, αμαυρώνουν την ίδια τους την εικόνα.
    Το μυστικό είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Ακόμα και σε περιόδους που ο χρόνος, ή οι καταστάσεις δεν σου επιτρέπουν να ασχολείσαι, όσο θα ήθελες, να το αγαπάς.
    Αν δε σε καλύπτει, μην το κάνεις...κι αυτό το τετριμμένο "η ζωή είναι εκεί έξω" από όσους φεύγουν.δηλαδή πριν φύγουν πού ζούσαν?...μέσα στον υπολογιστή τους?
    Το δεύτερο πρόσωπο το χρησιμοποιώ γενικά...το λέω για να μην παρεξηγηθώ!
    Για το επαγγελματικό κομμάτι που λες, θεωρώ πως δεν έχω τα κότσια...δε φοβάμαι μην τυχόν γίνω επαγγελματίας και σταματήσω να είμαι ο εαυτός μου...ίσα ίσα...πόσοι δε θα θέλαμε να έχουμε για επάγγελμα αυτό που αγαπάμε να κάνουμε?
    Δεν έχω τα κότσια επειδή δεν ξέρω να πουλάω τον εαυτό μου, οπότε δε θα μάθω ποτέ να πουλάω και το μπλογκ μου, ή ότι σχετικό...μακάρι κάποτε να μάθω!
    Θα συμφωνήσω απόλυτα με τις συμβουλές που δίνεις στο τέλος.
    Φιλιά πολλά και keep blogging...το κάνεις ακομπλεξάριστα και φαίνεται και το απολαμβάνεις και φαίνεται κι αυτό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα πες τα βρε Μαρία!! Είναι η ν1 φράση που με εκνευρίζει απίστευτα "η ζωή είναι εκεί έξω.." Γιατί ποιος τους είπε ότι το blogging και το διαδίκτυο γενικότερα είναι για ζωή εκεί μέσα..;; Την έχω εκφράσει την γνώμη μου ανοιχτά (όχι που θα κρατιόμουν) σε όσους το έχουν γράψει αυτό με έντονο τρόπο.. Και ότι το blog τους στερούσε σημαντικά πράγματα από την καθημερινότητα, δεν έχουν χρόνο κλπ κλπ.. Πρώτα ζούμε και ύστερα γράφουμε, τους έλεγα συν τοις άλλοις.
      Με καλύπτεις απόλυτα και να είσαι σίγουρη πως καταλαβαίνω απόλυτα τον τρόπο που εκφράζεσαι και δεν σε παρεξηγώ ποτέ. Είσαι από τις πρώτες bloggers που είχα διαδικτυακή επαφή, και θυμάσαι ακόμα και τις φορές που "διαφωνούσαμε" γινόταν τόσο πολιτισμένα, οπότε δεν τα ξεχνάω αυτά.

      Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!!

      Διαγραφή
  6. ♥♥♥
    (με κάλυψες απόλυτα, τόσο που δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω!)
    Οι συμβουλές σου στο τέλος είναι μία και μία. Όχι μόνο για κάποιον που ξεκινά σήμερα το δικό του blog, αλλά και για όλους εμάς που το έχουμε χρόνια!
    Φιλιά πολλά-πολλά και καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ταυτιζόμαστε πολλοί σήμερα απ'ότι βλέπω! ;)
      ♥ Καλή εβδομάδα φίλη μου!

      Διαγραφή
  7. Θα συμφωνήσω με τη me maria και με σένα, φυσικά.
    Το blogging είναι ένα μοίρασμα και πιστεύω ότι οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να μοιραζόμαστε.
    Και το blogging και τα social media σου δίνουν τη δυνατότητα να μοιραστείς δωρεάν με τους ανθρώπους όπου γης, χωρίς όρους και περιορισμούς! Υπέροχο! Αν έχεις κάτι να μοιραστείς και δεν ψάχνεις έναν... ποιοτικό ή εύκολο τρόπο να απασχοληθείς χωρίς ουσία...
    Καλή εβδομάδα, Κατερινάκι μου!❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαστε φτιαγμένοι ναι..αλλά κάτι χαλάει στην πορεία!
      ( ˘ ³˘)❤

      Διαγραφή
  8. Κατερίνα μου σε ακολουθώ διακριτικά καιρό. Έχω νιώσει την κοινωνική σου δράση, ευαισθησία και προσφορά. Ανεπιφύλακτα μου αρέσει το δικτυακό σου σπιτικό και ο ειρμός των σκέψεών σου εδώ όπως τις μοιράζεσαι. Συνέχισε να το κάνεις και να μας προσφέρεις αυτό το ζεστό και το αληθινό.
    Καλή βδομάδα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τιμάει πολύ η παρουσία σου και τα σχόλιά σου μου δίνουν δύναμη και παρακίνηση!
      Ευχαριστώ από καρδιάς.

      Διαγραφή
  9. Εξαιρετικά αυτά που γράφεις Κατερίνα! Ταυτίζομαι απόλυτα με όσα αναφέρεις στο κείμενό σου. Εδώ και λίγες ημέρες έχω ξεκινήσει κι εγώ τη δική μου προσπάθεια. Σου εύχομαι ειλικρινά ότι καλύτερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόλις ήρθα, πολύ ενδιαφέρον το blog σου καλή αρχή!!

      Διαγραφή
  10. Συμφωνώ με όλα! Το μπλογκ ειναι ... ιεροτελεστία... θέλει μεν έναν αλφα προγραμματισμο αλλα μπορείς να ορισεις εσυ τα ορια σου. Είναι ένας τρόπος να εκφραστείς, να μοιραστείς , ακομα και να ... βρίσεις :P
    Δεν το εχω βιώσει έντονα το blog δεν ξερω γιατί, ίσως επειδη παντα με κάτι αλλο καταπιανόμουν αλλα το παλευω. Το αγαπάω και θέλω να καταφέρω να το εντρυφήσω περισσότερο
    Φιλια πολλα φιλη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι πως ναι δεν το έχεις βιώσει έντονα γιατί το περισσότερο διάστημα απέχεις! Αλλά αν ισορροπήσει με τα υπόλοιπα και βρεις την χρυσή τομή σου πιστεύω θα μπορέσεις να αισθανθείς κάποια από αυτά που λέμε ότι βιώνουμε! ;)
      Μια καλή αρχή είναι να παίρνεις μέρος σε δρώμενα, να επικοινωνείς, να δημιουργείς, να εμπνέεσαι και να έχεις αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους bloggers. Και στο λέω αυτό επειδή είσαι φουλ κοινωνικό άτομο και θα σου ταιριάζει :)

      Διαγραφή
  11. Το φινάλε σου εκπληκτικό!
    Όσον αφορά τώρα τα υπόλοιπα, συμφωνώ με τα μπούνια που λένε.
    Γράφω για μένα και όποιος θέλει λέει την άποψή του ή σχολιάζει,
    όποιος θέλει όχι. Ποτέ δε ζήτησα τα πολλά σχόλια, ούτε με ενδιαφέρει
    να έχω 10000 ακόλουθους. Με ενδιαφέρει όσοι μπαίνουν, ας είναι και δέκα μόνο,
    να νιώθουν αυτό που γράφω.
    Το έχω πει και παλιότερα, πως το blogging για μένα, είναι το δικό μου ντιβάνι,
    στο γραφείο του ψυχαναλητή. Γράφω αποκλειστικά για μένα και γιατί, πάντα εκφραζόμουν
    περισσότερο με το γράψιμο. Αντί να πιάσω λοιπόν χαρτί και μολύβι (που το κάνω κι αυτό,χιχιχι), κάθομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο.
    Η συντροφιά σας εδώ μέσα, γλυκιά και όμορφη και μου έχετε γίνει συνήθεια.
    Μπαίνω στις ελεύθερες ώρες μου και μου αρέσει που σκέφτομαι, ''για να δω ποιοί γράψανε σήμερα να διαβάσω να χαλαρώσω''... Είναι σα να είμαστε μία παρέα και περνάμε από το στέκι μας, να δούμε ποιοί είναι ήδη εκεί.
    Ας πιάσω τώρα το κυρίως θέμα. Δεν μπορώ να διαβάσω τα πάντα. Εννοώ κάθε είδους μπλογκ και νομίζω ότι αυτό είναι λογικό. Είναι μπλογκ που δεν ακολουθώ, γιατί δε με εκφράζουν σα θεματολογία, όχι ότι έχω κάτι προσωπικό με όσους τα έχουν, προς Θεού. Το δικό σου όμως, με κέρδισε από την πρώτη στιγμή, για την αμεσότητα γραφής που εκτιμώ αφάνταστα, το έχω πει άπειρες φορές, μου τη δίνουν οι ''στημένες'' αναρτήσεις. Εδώ στο σπιτάκι σου, αυτό δεν υπάρχει και επίσης μου αρέσει η φιλοξενία σου σε όλους εμάς.
    Συνέχισε αυτό ακριβώς που κάνεις και σε όσους αρέσει. Ξέρεις τι λέω? Αν σε κάποιους δεν αρέσουμε και πολλές φορές μας πικραίνουν, δεν είναι δικό μας πρόβλημα, είναι καθαρά δικό τους. Όπως στα σπίτια μας κυκλοφορούμε με το βρακί μας αν θέλουμε, έτσι και στα μπλογκ μας, γράφουμε ότι εμείς θέλουμε και ο άλλος που θα μπει, πρέπει να το σεβαστεί.
    Αυτό με τις διαφημίσεις και το ''επαγγελματικό blogging'', δε με απασχόλησε ποτέ, γιατί δε με ενδιαφέρει.
    Όσον αφορά τις αντιγραφές, πάντα θα υπάρχουν δυστυχώς και δύσκολα μπορούμε να κάνουμε και κάτι. Οπότε, προχωράμε και ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή, ίσως σταματήσουν.
    Πω πω πω! Σε ζάλισα ε? Με το δίκιο σου, εδώ ζάλισα εμένα, χαχαχα. Αλλά έγραφα και έκανα εικόνα πως σε είχα απέναντί μου με καφεδάκι και τα λέγαμε.
    Έλα σταματάω, ηρέμησε. Φιλιά να σου στείλω και την κάνω, χαχαχα.
    Φιλιά λοιπόν και τα λέμε, χιχιχι ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ όχι μόνο δεν με ζάλισες αλλά το απόλαυσα το σχόλιο σου πίνοντας όντως καφέ!!
      Έτσι όπως το λες είναι σαν να περνάμε από το στέκι μας..
      Κι εγώ έχω μειώσει τις επισκέψεις μου, σε σχέση με 4-5 χρόνια πριν που ακόμα ανακάλυπτα.. Γιατί δεν μπορώ να σχολιάσω για παράδειγμα σε blogs με δημιουργίες αφού είμαι άσχετη.. Και δεν είναι ωραίο να λέω συνεχώς ότι μου αρέσουν όσο κι αν μου αρέσουν καταντά βαρετό και γραφικό! Οπότε όταν δεν έχω κάτι να μοιραστώ αναγκαστικά θα περνάω πιο σπάνια.
      Σ'ευχαριστώ πολύ για την εκτίμηση, είναι αμοιβαία! ;) ♥

      Διαγραφή
  12. Αχχχ αυτό που έγραψες στο τέλος με κάλυψε πλήρως. Και θα πρέπει να ομολογησω και όλα όσα έγραψες μέσα στο κείμενο σου. Ταυτιζόμαστε απόλυτα Κατερίνα μου. Το blogging είναι το μεράκι μας, αλλά και ένας τρόπος να δείξουμε πως υπάρχει και ένας άλλος τρόπος επικοινωνίας στο διαδίκτυο, σε σχέση με όλες τις φτήνιες που μας έχουν επιβάλλει (και που αρκετές φορές επιδιώκουμε και από μόνοι μας) να συμμετέχουμε.

    Θέλω να σου πω κάτι που δεν στο έχω πει. Το στοχευμένο στυλ γραφής σου στο προηγούμενο blog σου το λάτρεψα. Όχι γιατί δασκάλιζες. Που δεν το έκανες. Όχι γιατί έβγαζες προς τα έξω ένα προφιλ ανθρώπου που είχε λυμένα όλα του τα προβλήματα και συμβούλευε άλλους για να προμοτάρει το επάγγελμα του. Που εννοείται πως δεν το έκανες... Το λάτρεψα γιατί μεσα από τα προσωπικά σου βιώματα άκοπα και σαν το γάργαρο νερό που τρέχει,και μέσα από την κατάρτιση σου, περναγες σκέψεις και απόψεις, με έναν τρόπο που δεν προσέβαλε όσους σε διάβαζαν. Ίσα ίσα τους ενέπνεε και τους έκανε γνωστο πως δεν είναι μόνοι μέσα στα προβλήματα τους.

    Αυτό το blog σου έχει κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Δεν έχει την ταμπέλα του συγκεκριμένου και είναι ξεκάθαρο πως προσπαθείς να δεις τα πράγματα από άλλη οπτική. Όχι διαφορετική με την προηγούμενη αλλά ίσως λίγοτερο επαγγελματική.Κλείνοντας νομίζω πως εχεις όλα εκείνα τα στοιχεία κατά την ταπεινή μου άποψη που ορίζουν έναν blogger. Τα θετικά ε... Μην μπερδευτούμε.Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πωπω αποκαλύψεις σήμερα!! ;) :)
      Χαίρομαι πολύ πάντως που καταφέραμε και γνωριστήκαμε από κοντά, γιατί μου επιβεβαίωσε την άνεση που ούτως ή άλλως ένιωθα από όταν μιλάγαμε. Το να είμαι ο εαυτός μου δηλαδή και να μη σκέφτομαι πως θα εκφραστώ γιατί έχεις και χιούμορ και διαύγεια πνεύματος!

      Πολύ με συγκίνησες. Ουφ τι να πω μετά από οοοόλα αυτά;;

      Διαγραφή
  13. Έχεις τόσο δίκιο.
    Καλό μήνα
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. συνοψίζεις πολύ ωραία όλα αυτά που νιώθουμε ως Bloggers τα άτομα που γνώρισα πριν δέκα χρόνια σήμερα είναι φίλοι μου και ζήσαμε απίστευτες στιγμές, άλλοι σταμάτησαν άλλοι συνέχισαν, αλλά όλοι είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον. Μου αρέσει που δεν κάνουν επάγγελμα το Blogging στην Ελλάδα το κάνει πιο τίμιο και πιο ειλικρινές, δεν μου αρέσουν τα Blogs που μένουν σ'ένα θέμα, θέλω μέσσα από ένα blog να γνωρίσω και να αγαπήσω την προσωπικότητα του άλλου.
    Για μένα λειτουργεί σαν ψυχανάλυση, σαν να μιλάω στον τοίχο μόνη μου και ξέρεις κάτι το ευχαριστιέμαι, αφού όταν δεν νιώθω καλά λέω ας πάνω να γράψω κάτι...Ελπίζω να συνεχίζεις να γράφεις και να μη σταματήσεις ποτέ...εκτός αν θες εκτός αν αυτό είναι που χρειάζεσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου! Καταλαβαίνω πως το λες σχετικά με την τιμιότητα και την ειλικρίνεια. Θεωρώ πως αυτό είναι στον άνθρωπο, εκείνος κάνει την διαφορά όχι το επάγγελμα. Ο τρόπος δηλαδή που τα χειριζόμαστε όλα, έτσι και το blogging.
      Σ'ευχαριστώ πολύ πολύ.. Δεν έχω σταματήσει ποτέ να γράφω 5 χρόνια τώρα. Και σκέψου κάθε χρόνο είχα να αντιμετωπίσω πολύ σοβαρές καταστάσεις, ασθένειες, νοσοκομεία, ανεργία κλπ κλπ. Κι αυτό είναι που κάνει το γράψιμο τρόπο ζωής! :) Να είσαι καλά!!

      Διαγραφή
  15. Διάβασα μαζεμένες αρκετές αναρτήσεις σου, αλλά αποφάσισα να σχολιάσω εδώ! Μακάρι αυτό το άρθρο να το είχα διαβάσει όταν ξεκινούσα, γιατί δε σου κρύβω πως πιέστηκα αρκετές φορές και προσπάθησα να χωρέσω σε καλούπια ή να ακολουθήσω κανόνες τύπου "τι πρέπει να κάνει/γράφει ένας blogger". Καταπιέστηκα από διάφορες καταστάσεις, έχασα την ταυτότητα μου, την ξαναβρήκα και την ξαναέχασα, έφτασα στο σημείο να λογοκρίνω τον εαυτό μου γιατί δέχτηκα αρνητικά σχόλια που ήταν ανυπόστατα. Νομίζω οι συμβουλές σου στους νέους blogger είναι ολόσωστες! Ειδικά το "γράφε σαν να μη σε διαβάζει κανείς". Γράφουμε για τον εαυτό μας, για τους δικούς μας λόγους, χωρίς κανένα κέρδος! Ας έχουμε αυτό ως πρώτο κανόνα! Πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την μου! :)
      Ναι το είχα αντιληφθεί ότι περνούσες τέτοια φάση. Είχα προσπαθήσει μια φορά να σου δώσω και μια άλλη διάσταση του θέματος, αλλά νομίζω δεν ήσουν σε εκείνο το σημείο να το δεχτείς. Αρνητικά σχόλια;; Θέλεις να σου στείλω email να σου πω τα αρνητικά που έχω ζήσει εδώ;; Θα τρελαθείς άμα τα μάθεις. Και είμαι ακόμα εδώ, γιατί δεν είναι δικό μου πρόβλημα οι αρνητικοί άνθρωποι. Κάνουμε κάτι που αγαπάμε, δεν προσβάλουμε, επικοινωνούμε όμορφα ακόμα και όταν διαφωνούμε, δημιουργούμε ατομικά και ομαδικά.. Επομένως όποιος έχει κακοπροαίρετες διαθέσεις..να το ψάξει μόνος του τι φταίει στην ζωή του και ξεσπάει σε λάθος ανθρώπους. Τόσο απλά..!

      Διαγραφή
  16. "Γράφε σαν να μη σε διαβάζει κανείς" , έχεις απόλυτο δίκιο Κατερίνα, άλλωστε αν αυτά που γράφουμε δεν αγγίζουν εμάς πρώτα , δεν θα έχουν ενδιαφέρον και για τους υπόλοιπους. Με λόγια ειλικρινά περιέγραψες τι σημαίνει πραγματικά το blogging.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Newsletter Εγγραφή