Όταν είσαι άνεργος..




Δεν ξέρω πόσοι θα ταυτιστούν με αυτό το post, ελπίζω λίγοι γιατί η ανεργία είναι άτιμο πράγμα! Θα μοιραστώ μαζί σας αρκετά πράγματα, με χιούμορ, με σαρκαστική διάθεση, χωρίς παρεξηγήσεις και ίχνη κακίας. Εξηγούμαστε πάντα από την αρχή! 

Όταν είσαι άνεργος, αισθάνεσαι ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει εκτός από εκείνους που περνούν το ίδιο; Δικαίως το αισθάνεσαι! Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.. Όσο κι αν σου λένε ή σου δείχνουν ότι σε κατανοούν, αργά ή γρήγορα διαπιστώνεις πως αυτό είναι ανέφικτο από ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν χάσει την δουλειά τους, από ανθρώπους που πάντα βρίσκουν (με όποιο τρόπο, είτε με την αξία τους είτε με μέσον) εργασία ή που παράλληλα βολεύονται σε έτοιμες περιουσίες-κληρονομιές και άλλων ειδών στηρίγματα. Τα οποία φυσικά και δεν τα κρίνουμε, η αλήθεια όμως πρέπει να λέγεται. (εξαίρεση φωτεινή οι έχοντες ενσυναίσθηση μόνο)Γιατί συνήθως εκείνοι οι άνθρωποι σε φέρνουν σε δύσκολη θέση και σε κρίνουν αυστηρά αν το έχετε παρατηρήσει.. Δεν το κάνουν ποτέ όσοι πάλεψαν, όσοι συνάντησαν πολλά εμπόδια και δυσκολίες, όσοι βίωσαν αδικίες. Εκείνοι γνωρίζουν και σέβονται την μάχη που δίνεις. Δεν την αμφισβητούν ποτέ.

Όταν είσαι άνεργος,λοιπόν, έχεις και τους γύρω να σου λένε το μακρύ τους και το κοντό τους γιατί δεν σου φτάνει όλο το βάσανο που βιώνεις! Πρέπει να "εξηγείς" λες και έχεις λόγο να απολογείσαι, ότι ψάχνεις παντού για δουλειά, όχι μόνο στο επάγγελμά σου. Ότι έχεις στείλει τα χαρτιά σου σε όλες τις προκηρύξεις αλλά ο ανταγωνισμός τεράστιος, οι θέσεις ελάχιστες και έμεινες πάλι έξω. Ότι στον ιδιωτικό τομέα δεν απαντούν σχεδόν ποτέ στο βιογραφικό που στέλνεις. Πως όταν ήσουν κάτω από τα 30 ζητούσαν μεγάλη εμπειρία που δεν την απέκτησες γατί κανείς δεν σου έδινε την ευκαιρία. Πως μετά τα 30 εξακολουθούν να μη σου δίνουν ευκαιρία γιατί μεγάλωσες και δεν τους συμφέρεις. Πως παράλληλα στο οικογενειακό σου περιβάλλον βιώνεις και άλλες δυσκολίες που δεν σου δίνουν την πολυτέλεια να κάνεις κάτι δικό σου. Πως δεν παίρνουν όλοι οι άνεργοι επίδομα, διαβάστε και λίγο τα στατιστικά να δείτε πόσοι το λαμβάνουν.. (Κι ας μη θίξουμε τώρα πως και από αυτούς που το λαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό εργάζεται παράλληλα "μαύρα" και στερεί το επίδομα από όσους το έχουν ανάγκη.. Γιατί αυτό είναι το σύστημα, να επιβιώνουν οι θρασείς πάντα.) Πρέπει να εξηγείς ότι δεν μπορείς να αλλάξεις στα 32 σου ριζικά καριέρα με νέες σπουδές, γιατί πάλι θα μείνεις πίσω άλλα 5-6 χρόνια και ο χρόνος είναι πολύτιμος. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να εμπλουτίσει κανείς το βιογραφικό του..

Και φυσικά δεν σταματούν οι άβολες ερωτήσεις μόνο στα της δουλειάς. Παίρνουν φόρα και στα προσωπικά σου, αμ πως! Νόμιζες θα την γλίτωνες; "Πότε με το καλό θα παντρευτείτε;","Πως και δεν συζείτε;", "Παιδάκι πότε με το καλό;".. Κι αν κάνεις το λάθος να απαντήσεις το παραμικρό αρχίζουν τα γνωστά "καλά, αν περιμένετε να βρεις σταθερή δουλειά..", "τα παιδιά χρειάζονται αγάπη όχι χρήματα", "για εξωτερικό το σκεφτήκατε;".

Όταν είσαι άνεργος δεν σημαίνει πως δεν είσαι δημιουργικός. Θεωρώ πως είσαι πιο δημιουργικός από όλους, αν δεν αφήνεις όλη την κατάσταση να σε ρίξει. Γιατί έχεις περισσότερο ποιοτικό χρόνο και ξέρεις να εκτιμάς το κάθε τι που σου δίνει έμπνευση. Κανένας δεν πρόκειται να σε.. λυπηθεί αν εσύ πρώτα δεν του το επιτρέψεις. 

Όταν είσαι άνεργος, βιώνεις καθημερινά, μία πάλη μέσα σου. Να κρατηθείς όρθιος κι ας μην βλέπεις φως σύντομα. Να μην σε διαλύσει και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Προπάντων να έχεις ατελείωτη υπομονή γιατί με συγχωρείτε αλλά.. θα ακούς καθημερινά τρελές μαλακίες από τον κόσμο γύρω σου!





Σχόλια

  1. ♥ Σε λατρεύω, σε νιώθω, το ξέρεις ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγκαθιστούν νέες λαιμητόμους.....

    Η συνέχεια θα πλήξει κι άλλους
    που τώρα νιώθουν βολεμένοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις όμως τι παρατηρώ; Ότι όσοι υπήρξαν βολεμένοι και απότομα βγήκαν έξω από.. τα νερά τους βρήκαν πάλι τρόπους να βολευτούν ξανά, μη προσφέροντας το παραμικρό στην κοινωνία.

      Διαγραφή
  3. Δεν είμαι στη θέση σου Κατερίνα μου και ίσως να πιστεύεις ότι όλα αυτά που γράφεις δεν τα καταλαβαίνω !! Και όμως δεν αλλάζω λέξη απ΄όσα γράφεις γιατί έχω κόσμο γύρω μου που τα βιώνουν και απλά μπορώ να τους ακούω !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ έχεις ενσυναίσθηση γι'αυτό!! Εννοείται πως τα προαναφερόμενα είναι για τους μη έχοντες ενσυναίσθηση! ;)

      Διαγραφή
  4. Το έχω βιώσει Κατερίνα, έτσι είναι. Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ Δημήτρη για το σχόλιό σου!!
      Εύχομαι τα καλύτερα!!

      Διαγραφή
  5. Το χειρότερο είναι πως νιώθεις ότι όχι μόνο κάνεις κάτι λάθος και δεν ξέρεις καν τι, αλλά και ότι για να μην έχεις βρει κάτι πάει να πει ότι δεν είσαι αρκετά καλός ώστε να σε προτιμήσουν... Οι βολεμένοι είναι παντού και μη δίνεις σημασία, γιατί όπως λες αυτοί δεν πρόκειται ποτέ να αντιμετωπίσουν πρόβλημα. Ξέρουν και πάνε γύρω από τις καταστάσεις. Το βλέπω ακόμα και στη σχολή πως μερικοί προωθούνται ενώ σε άλλους δεν δίνεται καν μία μικρή ευκαιρία. Είναι άδικο, αλλά θέλω να ελπίζω πως αν δε το βάλουμε κάτω, κάτι θα βρεθεί και για εμάς... Κι εγώ σε αντίστοιχη φάση είμαι αυτές τις μέρες, οπότε ας μην πέφτουμε όσο μπορούμε γιατί δε βγαίνει και κάτι. Ας συνεχίσουμε την προσπάθεια και ας ελπίσουμε για το καλύτερο, κλείνοντας παράλληλα τα αυτιά μας στις κάθε είδους τσούχτρες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι μοιραία είναι ένα στάδιο που θεωρώ έχουμε περάσει οι περισσότεροι. Δεν έχουμε την ευθύνη στο 100%, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Παίζουν πολλά που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις επιλογές. Είναι το σωστό timing, συγκυρίες και άλλα πολλά..
      Το βιώνω πολλά χρόνια που δουλεύω με μικρές συμβάσεις, μπορώ να πω ότι δεν το έχω αφήσει ποτέ να με διαλύσει. Ευτυχώς έχω και υποστηρικτικό περιβάλλον, παίζει σημασία τεράστια αυτό. Όταν σε εκτιμούν οι δικοί σου άνθρωποι και δεν σε υποβαθμίζουν λόγω ανεργίας, όταν σε στηρίζουν και σε ενθαρρύνουν. Κορίτσι μου αγαπημένο, ελπίζω αυτή να είναι η χρονιά μας!

      Διαγραφή
  6. Μπραβο σου κοπελα μου !!!
    Και που να δεις οταν εισαι 50 με οικογενεια και ανεργος!!! ουτε στον εχθρο αυτο που ζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αποστόλη εσείς έχετε τον δυσκολότερο αγώνα..
      Καλό κουράγιο και δύναμη, να είστε ενωμένοι και πραγματικά εύχομαι από καρδιάς να τελειώσει γρήγορα το μαρτύριο που βιώνεις!

      Διαγραφή
  7. Μπραβο σου κοπελα μου !!!
    Και που να δεις οταν εισαι 50 με οικογενεια και ανεργος!!! ουτε στον εχθρο αυτο που ζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κατερίνα μου καλά κάνεις και οριοθετείς αυτά τα πράγματα και τα αναφέρεις.
    Οφείλω να πω σαν θέση το εξής: Κάποιοι, φυσικά οι εκφραστές του συστήματος, προσπαθούν να μεταφέρουν την κοινωνική αντίθεση και οξύτητα ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους άνεργους. Ο Λόγος είναι προφανής το αντιλαμβάνεσαι. Λειτουργεί ισοπεδωτικά σε δύο κατευθύνσεις:
    1) προς τους εργαζόμενους στη λογική "κοιτάξτε να μην ζητάτε και πολλά-πολλά, ξεχάστε δικαιώματα γιατί θα γίνεται άνεργοι", και
    2) προς τους άνεργους "για να μπείτε ξανά στην παραγωγή πρέπει να ξεχάσετε τη λέξη απαιτώ και διεκδικώ"
    Και τα δύο στοχεύουν στο ίδιο.
    Και έτσι καλλιεργείται η αντιπαλότητα. Μήτε ο άνεργος έχει να απολογηθεί απέναντι στον εργαζόμενο μήτε ο εργαζόμενος να νιώσει ένοχος απέναντι στο άνεργο.
    Και οι δύο κοινό στόχο έχουν τον εκμεταλλευτή τους. Αν αυτό δεν συντονιστεί θα πάμε σε ανθρωποφαγία κατευθυνόμενη κορίτσι μου.
    Σε καλησπερίζω και εύχομαι να είσαι πάντα καλά και μπροστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύλογες οι διαπιστώσεις σου!
      Φυσικά και δεν πρέπει να δημιουργείται αντιπαλότητα, αυτό προσπαθώ να πω..λίγη κατανόηση και ενσυναίσθηση, αυτό να προσπαθήσουμε!

      Διαγραφή
  9. Και ερωτώ: υπάρχει γενικώς το οποιοδήποτε θέμα, που δεν θα ακούσεις μαλακίες και ανακρίβειες από τους γύρω σου;; Κι απαντώ από μόνη μου: όχι. Η κοινωνία δεν αλλάζει ποτέ, κι ακόμα και μέσα στην κρίση, πολλοί άνθρωποι ασχολούνται με τα θέματα τών άλλων κι όχι με τα της καμπούρας τους. Προσωπικά έχω υπάρξει άνεργη Κατερίνα μου, και γνωρίζω πάρα πολύ καλά τα συναισθήματα (είναι τρομακτικά δύσκολο) και παρόλα αυτά, η εποχή που είχα μείνει εγώ άνεργη, δεν ήταν εποχή κρίσης κι ήξερα ότι αργά ή γρήγορα, θα έβρισκα μια δουλειά. Όσους ανθρώπους δεν βρίσκουν δουλειά στις μέρες μας, εγώ τους θεωρώ ήρωες, επειδή αναγκάζονται να αντέχουν/να βιώνουν μια τόσο δύσκολη κατάσταση, και μόνο σεβασμός τούς πρέπει. Να είσαι καλά και να κρατιέσαι δημιουργική όπως τώρα.

    Υ.Γ Κι όμως, από "βολεμένο" άτομο (κάργα βολεμένο κιόλας) έχω ακούσει μέχρι κι ότι οι σημερινοί άνεργοι δεν είναι ότι απλά δεν βρίσκουν δουλειά, αλλά ότι είναι τεμπέληδες! Ενάμιση εκατομμύριο (και βάλε) τεμπέληδες... Για τόσο νοσηρά μυαλά μιλάμε.. Τα φιλιά μου και καλή δύναμη! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ου καλά είσαι! Διότι γνώμη έχουν όλοι στην χώρα μας, γνώση διαθέτουν λίγοι!

      Διαγραφή
  10. Τι να πω... τα είπες όλα.
    Το μόνο που θα πω είναι να είσαι δυνατή, να κάνεις υπομονή και να μη χάνεις το κουράγιο σου· να συνεχίσεις να παλεύεις για όσα αξίζεις.
    Όσο για τα λόγια του κόσμου, να τα γράψεις στα παλιά σου τα παπούτσια (για να μην πω πουθενά αλλού!) Ο κόσμος πάντα λέει και πάντα θα λέει... απλώς κλείσε τα αυτιά σου. Ή, καλύτερα κατά τη γνώμη μου, ανταπάντησε! Και μάλιστα χωρίς τακτ, όπως τους αρμόζει αφού κάνουν τέτοιου είδους ερωτήσεις.
    Φιλιά και την αγάπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν απαντούσα έβγαινα η κακιά της υπόθεσης, ίσως και κομπλεξική!
      Στο τέλος χαλούσα την δική μου ενέργεια και μόνο.
      Οπότε πλέον δεν ασχολούμαι! Απλά νιώθω την ανάγκη να τα εκφράζω που και που..
      Καλή συνέχεια φίλη μου!!

      Διαγραφή
  11. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Ακόμα και εγώ που δεν είμαι άνεργη και θέλω να βρω κάτι καλύτερο, με 15 χρόνια εργασιακή εμπειρία, σπουδές και ένα σωρό σεμινάρια και κατάρτιση, έχω στείλει δεκάδες βιογραφικά και δεν έχω πάρει ούτε μια απάντηση. Ίσως έχω ΄΄πολύ΄΄ εμπειρία και πολύ ηλικία.
    Για την δημιουργία ξέρεις τις απόψεις μου. Παρά μόνο ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις δημιουργίας στα πλαίσια της εργασίας. Εγώ ξέρω ανθρώπους, που κάποιοι δεν εργάζονται συνειδητά, που είναι φουλ στην δημιουργία.
    Υπομονή Κατερίνα μου και κάτι θα βρεθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται πως όσοι δουλεύετε δεν τα έχετε όλα λυμένα.. Αυτό είναι το θέμα, όσο μεγαλώνουμε αντί να ανοίγουν οι πόρτες κλείνουν με περισσότερο θόρυβο κιόλας!
      Βλέπεις αγγελίες που ζητούν υπαλλήλους μέχρι 29 χρονών και έμπειρους.. Η παράνοια εντελώς!

      Διαγραφή
  12. Κατερινα μου αν πω οτι σε καταλαβεινω ισως να μην το πιστεψεις.. αλλα δυστηχως το ιδιο το προβλημα το βιώνει (χωρις δουλεια) και η εγγονη μου στην ηλικα σου με 10 χρονια στο εξωτερικο.. δουλεια και σπουδες.. ηρθε εδώ και προσπαθει.. προσπαθεί.. οπως και εσύ.. δυστηχως η κριση που ηρθε κανεις δεν περιμενε πως θα συνέβαινε..ομως δεν θα το βαλετε κατω.. θα πω και εγω το τερτριμενο παλεψτε το..δεν μπορεί να ειναι παντα έτσι... να μπορουσα με ενα μαγικο ραβδι να εφτιαχνα τα πραγματα.. ομως δεν μπορω.. και το μονο που μενει να στηρίζουμε οσο μπορουμε τα αγαπημενα μας ατομα με αγαπη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου σε πιστεύω, όπως είπα και στην Νικόλ μόνο όσοι έχετε ενσυναίσθηση και καλή ψυχή-θα συμπληρώσω-, όσοι δεν είστε επικριτικοί, μπορείτε να κατανοήσετε..
      Ειδικά για την εγγονή σου που επένδυσε στο εξωτερικό, θα είναι πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα.. Κουράγιο!! Ακριβώς, να στηρίζουμε και όχι να κατακρίνουμε χωρίς να ξέρουμε τον προσωπικό αγώνα του καθενός! Σ'ευχαριστώ πολύ πολύ!!

      Διαγραφή
  13. Δεν θέλει ενσυναίσθηση βρε Κατερίνα μου, απλή νοημοσύνη (κι ας μην είναι συναισθηματική). Αυτό που σηκώνετε στις πλάτες σας είναι σταυρός μαρτυρίου. Και μπράβο σας για τις καθημερινές μάχες που δίνετε σ΄ όλα τα μέτωπα. Γιατί δεν είναι μόνο η ανεργία ή η ασταθής εργασία. Είναι το περιθώριο, η απογοήτευση, η παραίτηση, η ρετσινιά που σου κολλάνε με μοναδική άνεση λες κι είναι νόσος ανίατη.
    Ευτυχώς έχεις τη στήριξη των δικών σου. Κράτα αυτό για όπλο σου και μη σταματάς λεπτό να διεκδικείς αυτά που σου αναλογούν και τα αξίζεις. Μπορεί ν' ακούγεται κοινότοπο, μα το έχω διαπιστώσει στην προσωπική μου πορεία: κάποτε έρχεται η δικαίωση για όσους κυνηγούν τα όνειρά τους.
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Απλά δε απαντάς σε καμία ερώτηση
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη / το e-book

Φωτογραφίζειν: κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός

καληνύχτα καρδιά μου!

Ημερολόγιο Αισιοδοξίας 2013-2017 : Οι 32 συμμετοχές

Αναγνώστες

Google+ Society