Θα ήθελα οι λέξεις μου..


wallpaper24x7.com

Θα ήθελα οι λέξεις μου να γίνονταν ψιθύρισμα σε όλες εκείνες τις γυναίκες 
που παλεύουν μόνες, χωρίς ηθικό στήριγμα.
Θα ήθελα οι λέξεις μου να γίνονταν χάδι, μετά από κάθε επίπονη χημειοθεραπεία.
Θα ήθελα οι λέξεις μου να γίνουν μια δυνατή αγκαλιά και να πάρουν τους φόβους.
Τίποτα δεν τελείωσε.
Όλα τώρα αρχίζουν.
Θα ήθελα οι λέξεις μου να δώσουν χρώμα όταν σκοτεινιάζει η ψυχή.
Θα ήθελα οι λέξεις μου να δώσουν ξανά πνοή στα σκουριασμένα όνειρα.
Για κάθε "γιατί σε εμένα" να νιώθουν μία θετική απάντηση.
Κάθε αμήχανη στιγμή να γίνει γέλιο.
Κάθε παραίτηση να γίνει επανεκκίνηση για μια ζωή υπό άλλους όρους.
Καλύτερους από πριν.
Θα ήθελα οι λέξεις μου να φυσήξουν μακριά τον καρκίνο.


****

Για την μητέρα μου που νίκησε δύο φορές τον καρκίνο του μαστού, για όλες εκείνες τις γυναίκες που μάχονται και στην μνήμη όσων δεν το πρόλαβαν. Μία καθημερινή υπενθύμιση όχι μόνο της αυτοεξέτασης και της προληπτικής μαστογραφίας.. Μία υπενθύμιση να αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο, να τον φροντίζουμε και να μένουμε μακριά από τοξικές καταστάσεις. Γιατί δεν έχει σημασία μόνο αν προσέχεις την υγεία σου,με την ψυχή σου τι γίνεται;


Επίσης, να μου επιτραπεί και ένα μήνυμα για όλες εμάς που είμαστε σε ομάδα "υψηλού κινδύνου" για να νοσήσουμε. Πριν λίγα χρόνια, όταν είχα αναφέρει σε ένα στενό κύκλο bloggers, πως η μητέρα μου νόσησε ξανά ενώ είχε περάσει η κρίσιμη 6ετία.. πήρα το εξής γραπτό μήνυμα σε  email που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ούτε καλή δύναμη ούτε περαστικά ούτε τίποτα. Μόνο ένα "Τώρα πρέπει να προσέχεις κι εσύ το ξέρεις;να κάνεις συχνά εξετάσεις." Αυτή η γυναίκα, μαμά δύο μικρών παιδιών και γνωστή σε αρκετούς blogger μου έδωσε ένα γερό μάθημα για την νοοτροπία που εξακολουθεί να επικρατεί μέχρι και σήμερα στην χώρα μας. Αντί να παριστάνεις τον ξερόλα και να γίνεσαι αγενής, προσπάθησε να κατανοήσεις την θέση του άλλου. Γιατί σε μία οικογένεια που ο ένας νοσεί από καρκίνο, νοσούν μαζί του και όλοι οι υπόλοιποι ψυχολογικά. Και δεν χρειάζεται να του προσθέσεις ένα ακόμα βάρος.

Δεν πρέπει να τρομοκρατούμαστε επειδή συνέβη σε α' ή β' βαθμό συγγένειας, να φοβόμαστε συνεχώς ότι είναι κληρονομικό και θα αντιμετωπίσουμε το ίδιο. Γιατί με αυτή την σκέψη θα δημιουργήσουμε επιπλέον προβλήματα ψυχοσωματικά. Να φύγουμε μακριά από αυτή την στενόμυαλη νοοτροπία που δεν αποκαλεί την ασθένεια με το όνομά της και που σκορπάει τρόμο και όχι θετική ενέργεια, πως ναι! Μπορείς να τον νικήσεις! 
Και δεν χρειάζεται καμία ντροπή, μόνο αποδοχή της κατάστασης, εσωτερική γαλήνη και να προχωράς με όσους αντέχουν και αξίζουν να είναι δίπλα σου! Και να μην σταματάς να βάζεις κάθε τόσο εφικτούς στόχους-όνειρα που θα σε εφοδιάζουν κάθε μέρα.



****


Οι παρακάτω πληροφορίες είναι από το Άλμα Ζωής



Τα τελευταία χρόνια
η θνησιμότητα
από καρκίνο έχει
πέσει κατά 37%
Πηγή
Οι πιθανότητες
επιβίωσης
σε πρώιμο στάδιο
είναι πια 99%
Πηγή
Τo 2030
o καρκίνος του μαστου
θα είναι 100%
ιάσιμος.
Πηγή





Δείτε με. Είμαι εδώ ανάμεσα σας, σας μιλώ, γελώ, χορεύω, με αγγίζετε και σας εξομολογούμαι. Έκανα ένα μεγάλο Άλμα Ζωής. Δεν έχασα το θάρρος μου και ονειρεύομαι! Ζω!
- Γεωργία
Επιζούσα Καρκίνου του Μαστού
Άλμα Ζωής

Σχόλια

  1. Μια φίλη μου παλεύει... ξέρεις γιατί τη θαυμάζω;;;;; γιατί δίνει μπουνιά στο μαχαίρι! μάχεται σαν ήρωας και δεν αφήνει να τη ρίξει τίποτα... τουλάχιστον αυτό δείχνει..
    Και να σου πω πως κάποιες φορές οι άνθρωποι μιλάμε αυθόρμητα χωρίς να σκεφτούμε...
    Κατερινάκι τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επικρατεί μια λανθασμένη εικόνα για τους δυνατούς, ότι δεν λυγίζουν, ότι δεν διαλύονται, ότι δεν κλαίνε και χίλια δυο. Όλα αυτά τα περνούν και συνεχίζουν να μάχονται, απλά δεν εγκαταλείπουν.
      Εύχομαι στην φίλη σου να το ξεπεράσει γρήγορα, να μην της αφήσει σημάδια στην ψυχή και να μεταδώσει την δύναμή της και σε άλλους!!

      Τώρα όσο για το άλλο, δεν ήταν μια μεμονωμένη συμπεριφορά της συγκεκριμένης γυναίκας, είχε δείξει πολλά σημάδια κακού χαρακτήρα. Ακόμα και για το ζώδιό μου έλεγε τα χειρότερα σε σημείο προσβολής, αυτό ήταν απλά το πιο έντονο φάουλ την δεδομένη στιγμή.

      Διαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερινακι μου χαίρομαι τόσο πολύ όταν διαβάζω για νικητές της ασθένειας αυτής την στιγμή που η οικογένεια μου βιωσε μια τεράστια απώλεια. Νιωθω σαν να δικαιωνεται εκεινη, νιώθω σαν να "εκδικουμαι" εγω)λίγο, αυτή τη μάστιγα που μου πήρε την αγαπημενη μου θεία.
      Όσο για την άλλη ναι, ίσως αυτό που είπε σε κάποιους να φανεί αυθορμητο η καλοπροαιρετο ,είναι ομως ανάλογα πάντα με το ποιος στο είπε,πως στο είπε πότε και γιατί στο είπε. Ολα είναι υποκειμενικα και όλα τελικά τα βλέπουμε από την ανάλογη σκοπιά.
      Πάντως χρειάζονται κι αυτά να ξέρεις για να βλέπουμε τη διαφορά από τους άλλους αλλά και να διάφοροποιουμαστε περισσότερο
      Πολλά άϋπνα φιλάκια

      Διαγραφή
  3. Το παν ειναι η πρόληψη
    Μπράβο στη μαμά σου που βγήκε νικήτρια
    Θέλει θάρρος πολύ να περάσεις όλη αυτή
    τη διαδικασία θάρρος και πίστη!!!

    Σε φιλώ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αχ Κατερίνα μου, δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα σε καμαρώσω για τον αγώνα σου, τη στάση ζωή σου, δίπλα σε ανθρώπους που υποφέρουν γιατί ξέρεις, δίνεις, προσφέρεις, μάχεσαι.
    Για μια ακόμα φορά σέβομαι τη στάση ζωή σου, που είναι οδηγός για όλους μας.
    Καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου να είσαι καλά, για την στήριξη- ενθάρρυνση..
      Είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου, ιδίως τις εποχές που μένω άνεργη γιατί νιώθω πως δεν προσφέρω όσο θα ήθελα.. αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.
      Χίλια ευχαριστώ και είναι τιμή μου ένας σοβαρά σκεπτόμενος άνθρωπος να δείχνει αυτόν τον σεβασμό..

      Διαγραφή
  5. Θα κάνω αρχικά ένα άσχετο σχόλιο !
    Γιατί δεν μου το έστειλες καλέ για το Συμπόσιο ☺ "Θα ήθελα οι λέξεις μου να δώσουν χρώμα όταν σκοτεινιάζει η ψυχή." )
    Σαν ποίημα το βρήκα πολύ δυνατό κι όμορφο!
    Σαν μήνυμα το βρήκα εξαιρετικό!

    Συγκινήθηκα Κατερίνα μου .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είσαι απίστευτη!! :) χαχαχα Δεν σου έστειλα τίποτα γιατί δεν είχα έμπνευση καθόλου και το Συμπόσιό σου αγαπητή μου είναι για προχωρημένο επίπεδο!! ;) Την ανάρτηση αυτή την έκανα μία ώρα πριν την δημοσιεύσω σκέψου, μου βγήκε τόσο αυθόρμητα..
      Σ'ευχαριστώ πολύ πολύ... ❤

      Διαγραφή
    2. Κάποτε στο Συμπόσιο βγήκε ένα απλό ταπεινό, "Αγαπώ τα κλαδιά" 5-6 σειρές όλο κι όλο , δίπλα σε μεγαθήρια! Ποτέ δεν ξέρεις τι θα μιλήσει στους αναγνώστες-κριτές. ;-)

      Εύχομαι στις μέρες που απομένουν (ως την άλλη Πέμπτη είναι η προθεσμία, να τα καταφέρεις. Και δεν στο λέω γιατί είναι λίγες οι συμμετοχές ως τώρα. Είναι γιατί βλέπω πραγματικά ότι φορά τη φορά ωριμάζει ο λόγος σου και το χαίρομαι πολύ κι αληθινά! ♥

      Διαγραφή
    3. Ααα γιατί νόμιζα ότι έληξε;; Ελπίζω να προλάβω γιατί κάνω ένα ταχύρρυθμο πρόγραμμα για ecdl και δεν μου μένει πολύς χρόνος για έμπνευση.. Χρειάζεται ξεκούραση το μυαλό γιατί παίζει να δώσω την εξέταση τέλος του μήνα.
      Σ'ευχαριστώ που το διακρίνεις και που το λες.. Μεγαλώνουμε, εκπαιδευόμαστε.. ;) Δυστυχώς δεν διαβάζω όσο θα ήθελα για να εξασκούμαι περισσότερο στο γράψιμο οπότε βγαίνει κάπως έμφυτο προς το παρόν.
      Α, επίσης να εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ δεν με ενδιαφέρει η βαθμολογία, δεν είναι αυτός ο λόγος που σου ανέφερα ότι είναι προχωρημένο επίπεδο το δρώμενο σου. :)

      Διαγραφή
  6. Μακάρι οι λέξεις σου να φτάσουν σε όλες τις γυναίκες.
    Καλημέρα Κατερίνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θα ήθελα οι λέξεις σου να γίνουν όσα λες, να κάνουν όσα λες... Μακάρι.
    Η μαμά σου να είναι πάντα γερή και δυνατή, κι εσύ να μη στενοχωριέσαι από τα όποια mail του τότε. Να τα αφήσεις πίσω. Ξέρεις, ο γραπτός λόγος είναι λίγο μυστήριος: πολλές φορές γράφεις κάτι και ο παραλήπτης του το εκλαμβάνει διαφορετικά. Οι λέξεις όταν είναι γραπτές δεν χρωματίζονται από τη φωνή... και το νόημά τους ίσως χάνεται στη "μετάφραση". Τι θέλω να πω: μπορεί αυτό που δε θα ξεχάσεις ποτέ να ειπώθηκε απλά από ενδιαφέρον, και να είχε σκοπό να σε κάνει να δεις μια αλήθεια που (θεωρήθηκε ότι) ίσως δεν είχες συνειδητοποιήσει. Έλειπε το τακτ, δε διαφωνώ, απλά λέω...
    Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχουν όλα τα άλλα που λες.
    Σε φιλώ και να χαίρεσαι τη μανούλα σου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν στεναχωριέμαι, δεν με έπιασες! :) Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω τρόπος του λέγειν, σιγά μην το σκέφτομαι και συνέχεια..είπαμε! Την γνώρισα και από κοντά Έλλη μου, είχε κάτι παραπάνω από έλλειψη τακτ. Μη το εστιάσουμε σε αυτό το άτομο μεμονωμένα γιατί γνωρίζω πως στην κοινωνία μας υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό που συμπεριφέρεται έτσι. "Λες" να μη γνώριζα ότι έχω πιθανότητα κληρονομικότητας ή να αμελούσα τις εξετάσεις; Αλλά δεν χρειάζεται την δεδομένη στιγμή να του ρίχνεις επιπλέον βάρος του άλλου, αυτό. Να είσαι καλά αγαπημένη μου!!

      Διαγραφή
  8. Κατερινάκι μου, έχετε περάσει τόσο δύσκολες καταστάσεις; Δεν είναι η ιδέα μου, λοιπόν. Όντως η ευαισθησία σου, εκτός από την αλήθεια, κρύβει και μια δύναμη!
    Πιο δύσκολο κι από τον καρκίνο κι από όλες τις αρρώστιες είναι ν' αντιμετωπίσεις την μικροψυχία... Η αρρώστια έχει κάποιους κανόνες, ο άνθρωπος όχι...
    Μπορεί να ισχύει κι αυτό. Αλλά, άραγε αναρωτήθηκε η συγκεκριμένη πώς θα αισθανόταν αν λάμβανε ένα τέτοιο μήνυμα; Και, δυστυχώς, έχω γνωρίσει πολλούς που παίρνουν χαρά από το να σε τρομάζουν...
    Θα 'θελα οι λέξεις σου να καταφέρουν όσα γράφεις! ♥
    (Το υπέροχο - συγκινητικό- κειμενάκι σου στην αρχή θα μπορούσες να το στείλεις στο Συμπόσιο!!!)
    Καλό μήνα, γλυκό κορίτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα μου ναι και "μακάρι" να ήταν οι μόνες δύσκολες καταστάσεις.. Έχουμε περάσει παράλληλα και πολλές ακόμα.. Δεν είμαι από εκείνους που τα λένε συχνά αλλά καμιά φορά χρειάζεται. Επειδή την είχα γνωρίσει από κοντά, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι ήταν αυτό ακριβώς που έγραψες και είσαι η μόνη που το πέτυχες!
      Τώρα για το Συμπόσιο, δεν το σκέφτηκα καν λόγω της ιδιαιτερότητάς του δεν θα ήθελα να το στείλω σε έναν διαγωνισμό-δρώμενο, καταλαβαίνεις τι εννοώ..
      Καλό μήνα τρυφερό πλάσμα!!

      Διαγραφή
  9. Δυνατές οι λέξεις σου Κατερίνα μου και είμαι σίγουρη πως θα μεταδώσουν τη δύναμή τους και όλα τα νοήματά τους...μακάρι να φυσούσαν μακριά και τον καρκίνο, μια για πάντα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη / το e-book

Φωτογραφίζειν: κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός

καληνύχτα καρδιά μου!

Ημερολόγιο Αισιοδοξίας 2013-2017 : Οι 32 συμμετοχές

Αναγνώστες

Google+ Society