Life Images #22






Παιδική χαρά


Κι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο απομακρυνόμαστε από εκείνη την κούνια που στέκει προκλητικά να μας μαγνητίζει στην παιδική χαρά. Περιμένει κάποιον να της δώσει ζωή, για να πάρει χαρά.. Για να πετάξει λίγο ψηλότερα, να νιώσει αδρεναλίνη. Να διώξει τα βάρη που τον κρατούν στη γη.. να παρασύρει κι άλλους με την ορμητικότητα του..




****

Με αυτή την φωτογραφία, σε μία παιδική χαρά που βρεθήκαμε πρόσφατα με τον ανιψιό μας και παίξαμε μαζί του σαν μικρά κι εμείς.. συμμετέχω στο Life Images της Μαρίας από το mytripsonblog!  Μας ζήτησε να καταθέσουμε κάτι όμορφο, απλό μα πολύτιμο σαν την ζωή!





Σχόλια

  1. τι ωραία η ιδέα σου και τα λόγια σου!
    Το ΣΚ με βλέπω να μην καταβαίνω απο την κούνια!χαχαχα
    Καληνύχτα Κατερίνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένο παιχνίδι οι κούνιες, απόλυτα συνδεδεμένο με την ελευθερία που μας δίνει αυτό το σχεδόν πέταγμά μας, απόλυτα παιδικό κι ας μη χάνουμε ευκαιρία να πετάξουμε μεγαλώνοντας!
    Γατί την αμαρτία μου θα την πω..μη δω κούνια και δεν πλημμυρίσω αναμνήσεις, μη δω κούνια και δεν την τιμήσω αν μπορώ...
    Σε ευχαριστώ πολύ Κατερίνα μου για τούτη την πολύτιμη ομορφιά που έφερες στο Life Images!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήρθα από το φμπ και μετά πήγα στο life Images..αν δεν καταφέρεις να το προσθέσεις, μου λες να το βάλω εγώ!

      Διαγραφή
  3. Και ξανάρθα επίσημα...χαχα! Σε ευχαριστώ πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να την τιμάς πάντα Μαρία μου!!
      Από αφηρημάδα δεν την καταχώρησα αμέσως :)
      Εγώ σ'ευχαριστώ για την φιλοξενία!!

      Διαγραφή
  4. Πάντως εγώ, όπου βρω παιδική χαρά, κάνω και κούνια και μονόζυγο!
    Μόνο που φοβάμαι, όταν φτιάξουν οι μέρες και αρχίσουμε να πηγαίνουμε με την κολλητή μου τον γιο της στις κούνιες, μην τυχόν και μαλώσω με το παιδάκι για το ποιος θα πρωτο-κάνει!!!
    ;-)
    Πολύ όμορφη η φωτογραφία σου, Κατερινάκι! Όμορφη, μες την απλότητά της και μας υπενθυμίζει ό,τι τυχόν έχουμε αφήσει στα παιδικά μας χρόνια!
    ΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά! Καλό βραδάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κατερινακι μου!!
    Κι εγω είχα χρονια να κάνω κούνια! Ξαναέκανα τωρα με την Δώρα.
    Πόσο πιο ωραια όμως θα ήταν αν δεν ψάχναμε «δικαιολογίες» για να κάνουμε κούνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς, δεν χρειαζόμαστε δικαιολογίες! :)

      Διαγραφή
  6. Η κούνια το σύμβολο της απόλυτης ελευθερίας που μπορεί να απομακρυνόμαστε από εκείνη την εποχή Κατερίνα μου αλλά πάντα μπορούμε να νιώθουμε παιδιά !!
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ ωραία φωτογραφία και συμμετοχή!
    Να σου πω την αλήθεια, όπου βρω κούνια τρέχω, χαχαχα!! Μεγαλώνοντας έχω πάθει το ανάποδο από αυτό που λες... κι ας με κοιτάνε ορισμένοι περίεργα, κάθε φορά που κουνιέμαι και πετάω στον ουρανό. Αυτοί χάνουν! ;-)
    Φιλιά πολλά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστωωωώ! Μου κάνει κάτι νεράκια το template και τις εμφανίζει τεράστιες αλλά που θα μου πάει θα το διορθώσω και αυτό..
      Αυτοί χάνουν σωστά!!

      Διαγραφή
  8. Καλημέρα Κατερίνα!
    Καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης Μαρία μου!!
      Να ξεκουραστείς και να περάσεις όμορφα!

      Διαγραφή
  9. Πολύ ωραία κι η ιδέα σου για την παιχνιδιάρικη κούνια και η φωτό σου Κατερίνα μου!!
    Πόσο απελευθερωτικό συναίσθημα στην κούνια μπέλα!!! Σε φιλώ κοπέλα μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως απελευθερωτικό και ξέγνοιαστο, ό,τι ακριβώς μας λείπει! ;)

      Διαγραφή
  10. Τι μου θύμισες Κατερίνα μου....
    Πόσα χρόνια έχω να κάνω κούνια!
    Πολύ όμορφη η σκέψη σου!
    Φιλάκια πολλά ! :))
    ( με τα σχολειά μας...χαθήκαμε! ☺)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά απίστευτο! σου άφησα σχόλιο χωρίς να έχω δει το δικό σου!
      :)

      Διαγραφή
  11. Κατερίνα μου καλως σε βρισκω και απο εδω ! Η κούνια ειναι αγαπημένο και ταξιδιαρικο παιχνίδι ακομη και τώρα! Μου άρεσε πολύ η επιλογή σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι ωραία η σχεση θειας και ανηψιου!
    Καλή εβδομάδα να έχουμε!
    Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλή εβδομάδα, Κατερίνα!

    Ανείπωτη αίσθηση ελευθερίας, μικρή νόμιζα ότι πετούσα! Μα κι αργότερα, όταν όλα εξηγήθηκαν μέσω της Φυσικής, η αίσθηση δεν έχασε τίποτα από τη μαγεία της.

    Να χαίρεσαι τον ανιψιό σου και... να πετάτε συχνά!

    Φιλιά πολλά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το αποτύπωμά σου εδώ..

Newsletter Εγγραφή