Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2016

Diary of bliss March 2016

Εικόνα
Το Diary of Bliss είναι μια ιδέα που ξεκίνησε από το Positive Thinking Greece blog, το πρώτο μου ιστολόγιο και συνεχίζει 3 χρόνια και κάτι.. Μπορείτε να συμμετέχετε από το δικό σας blog. Εδώ καταγραφούμε μερικές από τις στιγμές ευγνωμοσύνης, ευλογίας, χαράς για να αντισταθμίζουν όλα όσα στερούμαστε, όλα όσα μας πονάνε και μας στεναχωρούν.

*****



Θέλω εδώ και τρεις μήνες να μοιραστώ τα συναισθήματά μου για την εμπειρία μου ως κοινωνική λειτουργός σε δύο σχολεία ειδικής αγωγής, αλλά για πρώτη φορά φοβάμαι ότι οι λέξεις δεν φτάνουν, είναι πολύ φτωχές μπροστά σε αυτό που νιώθω.
Μία μέρα, καθώς φεύγαμε από το σχολείο με μία συνάδελφο και περπατάγαμε προς το τρένο, της είπα κάτι που συνειδητοποίησα. Πέρα από τα πολύτιμα μαθήματα ζωής που μας δίνει αυτό το πλαίσιο εργασίας, μας προετοιμάζει να γίνουμε (εκτός από άνθρωποι) καλύτερες μητέρες, όποτε και αν έρθει εκείνη η ώρα.
Για εμένα η ειδική αγωγή δεν είναι ταμπού και όταν εκφράστηκα δημοσίως με μια κουβέντα μόνο για τα παιδιά ειδικής αγωγής, δέχθηκα…

25 λέξεις

Εικόνα
Κοιμήθηκα με χρωματιστά όνειρα.
Ξύπνησα στη μαυρίλα.
Παίρνω το πινέλο και βάφω τον κόσμο
με τα πιο ωραία χρώματα.
Της αγάπης, του έρωτα, της φιλίας, της δικαιοσύνης, της χαράς.

Κατερίνα Βερίγκα© *****

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στις 25 λέξεις που διοργάνωσε η Μαρία από Το Κείμενο. Μας έδωσε την παραπάνω εικόνα για έμπνευση και γεννήθηκαν 24 ολιγόλεπτα κείμενα! Γιατί όπως πολύ σωστά είναι και το μότο της:Κόντρα στους νωθρούς, άγριους και φασιστικούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας. Ήταν η πρώτη φορά που έλαβα μέρος και το χάρηκα πολύ!! Ευχαριστώ όλους όσους το βαθμολογήσατε και την Μαρία για την έμπνευση και την φιλοξενία!! (και την παραχώρησή της γιατί ξέφυγα κατά 4 λέξεις..!)


Τραγικά συμβάντα λαμβάνουν χώρα σε όλο τον πλανήτη και σε κάνουν να αναρωτιέσαι πότε θα τελειώσει αυτή η φρίκη. Προσπαθώ να παραμένω δυνατή και να σκέφτομαι πως δεν μπορεί.. κάποια στιγμή θα αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο. Κι όσο βρίσκομαι μέσα σε αυτόν με όποιο τρόπο μπορώ θα παλεύω.. Καμία προ…

Life Images #22

Εικόνα
Παιδική χαρά

Κι όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο απομακρυνόμαστε από εκείνη την κούνια που στέκει προκλητικά να μας μαγνητίζει στην παιδική χαρά. Περιμένει κάποιον να της δώσει ζωή, για να πάρει χαρά.. Για να πετάξει λίγο ψηλότερα, να νιώσει αδρεναλίνη. Να διώξει τα βάρη που τον κρατούν στη γη.. να παρασύρει κι άλλους με την ορμητικότητα του..



****
Με αυτή την φωτογραφία, σε μία παιδική χαρά που βρεθήκαμε πρόσφατα με τον ανιψιό μας και παίξαμε μαζί του σαν μικρά κι εμείς.. συμμετέχω στο Life Images της Μαρίας από το mytripsonblog!  Μας ζήτησε να καταθέσουμε κάτι όμορφο, απλό μα πολύτιμο σαν την ζωή!




Το τίμημα του Παλιάτσου

Εικόνα
Ξυπνούσε κάθε πρωί στις επτά και απολάμβανε κάθε λεπτό της καθημερινής πρωινής ρουτίνας. 
Σαν ιεροτελεστία.  Ύστερα φορούσε την στολή του και έπαιρνε τα χρώματα να βάψει το πρόσωπό του. Χαμογελούσε στον καθρέφτη και το είδωλό του, δίνοντας κουράγιο να αντέξει μία ακόμα σκληρή μέρα. 
Έβγαινε στον δρόμο και αγνοώντας τα κοροϊδευτικά βλέμματα του κόσμου, ή εκείνα τα γεμάτα οίκτο και δήθεν συμπόνοια, προχωρούσε με ψηλά το κεφάλι. Τις πρώτες ώρες τις περνούσε στην Κηφισίας προσπαθώντας να δώσει έναν χαρούμενο τόνο στους περαστικούς και στα οχήματα που σταματούσαν στο φανάρι. Κάποιοι δεν κοιτούσαν καν. Πατούσαν με μίσος τις κόρνες τους στους μπροστινούς για να προλάβουν λίγα λεπτά παραπάνω να βρεθούν πιο κοντά στον προορισμό τους. Άλλοι άνοιγαν το παράθυρο και του πετούσαν λίγα αδιάφορα ευρώ.



Κάθισε να φάει κάτι για να πάρει δυνάμεις κι ένα κοριτσάκι τον πλησίασε με την μαμά της να ακολουθεί υπομονετικά.
- Πως σε λένε Παλιάτσε;  - Νίκο, της απάντησε σκύβοντας στο δικό της ύψος και κοιτώντας την μ…

Απόκριες και Σκέψεις

Εικόνα
Η τελευταία φορά που ντύθηκα σε απόκριες λες και έχει σβηστεί από την μνήμη μου, μπορεί και να ήταν πριν από το λύκειο. Δεν ξέρω για ποιο λόγο, δεν είναι ότι τις σνόμπαρα ακριβώς, είναι που κάτι δεν με εξέφραζε. Και αν είναι να μη κάνω κάτι με την καρδιά μου δεν το κάνω καθόλου. 
Σπούδασα τέσσερα χρόνια στην Πάτρα, και δεν συμμετείχα ούτε σε γκρουπ, τόση άρνηση! Που αν θέλεις να βιώσεις τι εστί καρναβάλι, το πατρινό μπαίνει σίγουρα στα top! Μάλιστα είχα κάτσει στο πρώτο και στο τελευταίο έτος να παρακολουθήσω, στα ενδιάμεσα ανέβαινα Αθήνα. 
Μετά από το πέρασμα των χρόνων κατέληξα μέσα μου γιατί δεν μου έλεγαν τίποτα απολύτως οι Απόκριες. Όλο αυτό το ξαφνικό.. ξεπάτωμα-ξεφάντωμα, κάνω τρέλες γιατί έτσι, γιατί είναι απόκριες, γιατί είναι καρναβάλι δεν μου καθόταν καλά. Δηλαδή όλο το υπόλοιπο διάστημα είμαστε σοβαροί (ενίοτε σοβαροφανείς) και περιμένουμε τις απόκριες για να κάνουμε τρέλες και να ξεχαστούμε; Όταν ένα κοριτσάκι στην πολυκατοικία μας φορούσε στολές αποκριάτικες σε άσχετες επο…

Αφηρημένη στην φύση..

Εικόνα
"Αφηρημένη στην φύση"

Έτσι..αφηρημένα συμμετείχα μετά από πολύ καιρό στον 21ο Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν του blog Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά! Τραβηγμένη από κινητό, με κακή ανάλυση, λίγο βιαστικά περπατώντας για να μη χάσω την στιγμή, αλλά συμμετείχα για την χαρά της διαδικασίας και μόνο! Ευχαριστώ πολύ όσους την ψήφισαν αν και πραγματικά δεν θα έπρεπε να στεκόμαστε στις βαθμολογίες, μόνο στην δημιουργική διάθεση που μας βάζουν αυτά τα δρώμενα!
Ζωντανή η εικόνα ήταν απλά μαγευτική. Ένα πρωινό στον δρόμο για την παλιά μου δουλειά χάζεψα με τον ήλιο έτσι όπως ξεπρόβαλε από τα δέντρα. 
Από την φύση μου ρομαντική ψυχή, πολλές φορές αντλώ ηρεμία, γαλήνη και θετική αύρα από απλά πράγματα που ήδη υπάρχουν εκεί έξω.. 

Είμαστε ευλογημένοι που στην χώρα μας έχουμε τόσο ήλιο συνεχώς, ακόμα και τους χειμώνες. Και ναι είμαστε παιδιά του ήλιου..!





Άπλωσε μια πρασιά στοργής
Για να κυλήσει ο ήλιος το κεφάλι του Ν' ανάψει με τα χείλια του τις παπαρούνες Τις παπαρούνες που θα δρέψουν οι περήφαν…

Αναγνώστες

Google+ Society