Όταν είσαι άνεργος..




Δεν ξέρω πόσοι θα ταυτιστούν με αυτό το post, ελπίζω λίγοι γιατί η ανεργία είναι άτιμο πράγμα! Θα μοιραστώ μαζί σας αρκετά πράγματα, με χιούμορ, με σαρκαστική διάθεση, χωρίς παρεξηγήσεις και ίχνη κακίας. Εξηγούμαστε πάντα από την αρχή! 

Όταν είσαι άνεργος, αισθάνεσαι ότι κανείς δεν σε καταλαβαίνει εκτός από εκείνους που περνούν το ίδιο; Δικαίως το αισθάνεσαι! Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.. Όσο κι αν σου λένε ή σου δείχνουν ότι σε κατανοούν, αργά ή γρήγορα διαπιστώνεις πως αυτό είναι ανέφικτο από ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν χάσει την δουλειά τους, από ανθρώπους που πάντα βρίσκουν (με όποιο τρόπο, είτε με την αξία τους είτε με μέσον) εργασία ή που παράλληλα βολεύονται σε έτοιμες περιουσίες-κληρονομιές και άλλων ειδών στηρίγματα. Τα οποία φυσικά και δεν τα κρίνουμε, η αλήθεια όμως πρέπει να λέγεται. (εξαίρεση φωτεινή οι έχοντες ενσυναίσθηση μόνο)Γιατί συνήθως εκείνοι οι άνθρωποι σε φέρνουν σε δύσκολη θέση και σε κρίνουν αυστηρά αν το έχετε παρατηρήσει.. Δεν το κάνουν ποτέ όσοι πάλεψαν, όσοι συνάντησαν πολλά εμπόδια και δυσκολίες, όσοι βίωσαν αδικίες. Εκείνοι γνωρίζουν και σέβονται την μάχη που δίνεις. Δεν την αμφισβητούν ποτέ.

Όταν είσαι άνεργος,λοιπόν, έχεις και τους γύρω να σου λένε το μακρύ τους και το κοντό τους γιατί δεν σου φτάνει όλο το βάσανο που βιώνεις! Πρέπει να "εξηγείς" λες και έχεις λόγο να απολογείσαι, ότι ψάχνεις παντού για δουλειά, όχι μόνο στο επάγγελμά σου. Ότι έχεις στείλει τα χαρτιά σου σε όλες τις προκηρύξεις αλλά ο ανταγωνισμός τεράστιος, οι θέσεις ελάχιστες και έμεινες πάλι έξω. Ότι στον ιδιωτικό τομέα δεν απαντούν σχεδόν ποτέ στο βιογραφικό που στέλνεις. Πως όταν ήσουν κάτω από τα 30 ζητούσαν μεγάλη εμπειρία που δεν την απέκτησες γατί κανείς δεν σου έδινε την ευκαιρία. Πως μετά τα 30 εξακολουθούν να μη σου δίνουν ευκαιρία γιατί μεγάλωσες και δεν τους συμφέρεις. Πως παράλληλα στο οικογενειακό σου περιβάλλον βιώνεις και άλλες δυσκολίες που δεν σου δίνουν την πολυτέλεια να κάνεις κάτι δικό σου. Πως δεν παίρνουν όλοι οι άνεργοι επίδομα, διαβάστε και λίγο τα στατιστικά να δείτε πόσοι το λαμβάνουν.. (Κι ας μη θίξουμε τώρα πως και από αυτούς που το λαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό εργάζεται παράλληλα "μαύρα" και στερεί το επίδομα από όσους το έχουν ανάγκη.. Γιατί αυτό είναι το σύστημα, να επιβιώνουν οι θρασείς πάντα.) Πρέπει να εξηγείς ότι δεν μπορείς να αλλάξεις στα 32 σου ριζικά καριέρα με νέες σπουδές, γιατί πάλι θα μείνεις πίσω άλλα 5-6 χρόνια και ο χρόνος είναι πολύτιμος. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να εμπλουτίσει κανείς το βιογραφικό του..

Και φυσικά δεν σταματούν οι άβολες ερωτήσεις μόνο στα της δουλειάς. Παίρνουν φόρα και στα προσωπικά σου, αμ πως! Νόμιζες θα την γλίτωνες; "Πότε με το καλό θα παντρευτείτε;","Πως και δεν συζείτε;", "Παιδάκι πότε με το καλό;".. Κι αν κάνεις το λάθος να απαντήσεις το παραμικρό αρχίζουν τα γνωστά "καλά, αν περιμένετε να βρεις σταθερή δουλειά..", "τα παιδιά χρειάζονται αγάπη όχι χρήματα", "για εξωτερικό το σκεφτήκατε;".

Όταν είσαι άνεργος δεν σημαίνει πως δεν είσαι δημιουργικός. Θεωρώ πως είσαι πιο δημιουργικός από όλους, αν δεν αφήνεις όλη την κατάσταση να σε ρίξει. Γιατί έχεις περισσότερο ποιοτικό χρόνο και ξέρεις να εκτιμάς το κάθε τι που σου δίνει έμπνευση. Κανένας δεν πρόκειται να σε.. λυπηθεί αν εσύ πρώτα δεν του το επιτρέψεις. 

Όταν είσαι άνεργος, βιώνεις καθημερινά, μία πάλη μέσα σου. Να κρατηθείς όρθιος κι ας μην βλέπεις φως σύντομα. Να μην σε διαλύσει και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Προπάντων να έχεις ατελείωτη υπομονή γιατί με συγχωρείτε αλλά.. θα ακούς καθημερινά τρελές μαλακίες από τον κόσμο γύρω σου!





Τι κρύβει το ιστορικό αναζήτησης σου;


Όπου ιδέες-projects-δρώμενα και χαρά, η δικιά σου πρώτη! Δεν μπορώ να το κρύψω, ότι μου αρέσουν όλα αυτά τα ευχάριστα που μας κάνουν να ξεχνιόμαστε. Και που μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον, επικοινωνούμε περισσότερο. Η Μαρίνα έριξε την ιδέα! Πρόσφατα είχα λάβει μέρος και στην εξίσου ενδιαφέρουσα πρόκλησή της "10 πράγματα που με εκνευρίζουν", τα οποία τα ένωσα και με "10 πράγματα που με κάνουν να χαμογελάω" γιατί πως να το κάνουμε, αγαπώ τις ισορροπίες. Είχαμε γελάσει πολύ τότε θυμάμαι, διαβάζω πάλι τα σχόλια και χαμογελώ!

Το ιστορικό αναζήτησης μου αν είχε φωνή θα με έβριζε, είναι το μόνο σίγουρο. Αναζητώ τα πάντα, ό,τι μου κατέβει στον εγκέφαλο και σε όλους σχεδόν τους τομείς. Ειδικά όταν γράφεις σε site μεγάλης θεματολογίας εκεί γίνεται ο χαμός..Κυρίως όμως αναζητώ τα εξής:

  • ✓Αγγελίες εργασίας, προκηρύξεις, μεταπτυχιακά κλπ
  • ✓Ταινίες-σειρές-μουσική
  • ✓Εικόνες για το site και το blog
  • ✓Ειδήσεις επικαιρότητας & περίεργες ανά τον κόσμο
  • ✓Γεγονότα "σαν σήμερα"
  • ✓Άρθρα υγείας
  • ✓Για αφιερώματα στο site πληροφορίες για διάφορες προσωπικότητες ή για δική μου προσωπική γνώση
  • ✓Στο google play καμία χρήσιμη εφαρμογή
  • ✓Quotes
  • ✓Πληροφορίες για βιβλία που έχω διαβάσει
  • ✓Στίχους τραγουδιών και πληροφορίες για πρώτες εκτελέσεις
  • ✓Εργασίες, άρθρα ειδικής αγωγής
  • ✓Πολιτιστικά νέα, εύρεση θεατρικών παραστάσεων
  • ✓e-shops ρούχων
  • ✓Διευθύνσεις-χάρτες (αν και περιττός ο κόπος, πάντα χάνομαι έτσι απροσανατόλιστη που είμαι) 
  • ✓Απεργίες μέσων μεταφοράς
  • Έρευνα για άλλες αγορές
  • ✓Μετάφραση

Κι αν αυτές είναι οι..κύριες αναζητήσεις μου φανταστείτε τις δευτερεύουσες!! Και ναι αρκετές φορές νιώθω εντελώς βλάκας που googlάρω με το παραμικρό. Ενώ δεν με λες κολλημένη, πέφτω στο τρυπάκι αυτό, οπότε ένας καλός στόχος για την νέα χρονιά είναι λιγότερα..googlαρίσματα! 


Τί κρύβεται στο δικό σας ιστορικό αναζήτησης;;




Keep a 5 year journal: January 2017


Ένα από τα λίγα projects που κατάφερα να τηρήσω συνεχόμενα κάθε μήνα (άσχετα αν δεν τα δημοσιεύω όλα γιατί θεωρώ πως κάποια πράγματα πρέπει να τα κρατάμε προσωπικά), το Keep a 5 year journal. Μια ιδέα που προέρχεται από το εξωτερικό και οι λίστες που χρησιμοποιώ, όταν δεν ετοιμάζω δικές μου, προέρχονται από φίλες bloggers. Η Μαρία έφτιαξε μία καταπληκτική λίστα που θα τιμήσω ξανά. 


1. Στόχοι για την νέα χρονιά: Αυτή η χρονιά είναι η πιο κρίσιμη και  καθοριστική για την επαγγελματική μου πορεία. Οπότε οι βασικοί στόχοι περιλαμβάνουν κάποιες κινήσεις απαραίτητες για βελτίωση του βιογραφικού.Ο βασικότερος στόχος που θα έπρεπε όλοι να έχουμε είναι να κρατήσουμε το ψυχικό μας σθένος μιας και πάμε από το κακό στο χειρότερο.

2.Μία πρωτότυπη ευχή που μου έδωσαν: Για την ακρίβεια δύο. Από την "butterfly" (στο blogging), με την οποία έχω την χαρά να συνεργάζομαι στο περιοδικό μας:  "Να είναι οι μέρες σου λευκές σαν τα χιόνια, η υγεία σου γερή σαν το βουνό και η καρδιά σου να κοιτάζει ψηλά πάνω από τα δέντρα! Ευτυχισμένο το 2017!" Και από την Έλλη η καλυτερότερη ευχετήρια κάρτα που έχω λάβει ποτέ από φίλη, στα γενέθλιά μου.

3.Αναμνήσεις από την χρονιά που έφυγε: Το πρώτο 8μηνο ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον, γεμάτο εμπειρίες. Οι τελευταίοι 4 μήνες αρκετά δύσκολοι με την μία αποτυχία μετά την άλλη. Μπορώ να πω όμως ότι ήταν η χρονιά που ηρέμησα πολύ μέσα μου, βρήκα την ψυχική μου ισορροπία, ανθρώπους που ταιριάζω, έγινα κουμπάρα-μάρτυρας στον γάμο ενός αγαπημένου μου συγγενικού προσώπου, πήγαμε πολλές βόλτες,  είδαμε άπειρες ταινίες, λίγες και καλές θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, εξοικονομήσαμε χρήματα και κάναμε 4 ταξίδια, περάσαμε ωραία με λίγα και καλά. 



4.Κάτι που θα άλλαζα αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω: Στην αρχή έρχονται πολλά στο μυαλό μου, όμως δεν λειτουργεί έτσι. Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Οι αποφάσεις και οι επιλογές μας είτε αποδεικνύονται λάθος είτε όχι, μας διαμορφώνουν με έναν τρόπο. Μου είναι πολύ εύκολο να πω ότι θα άλλαζα τα μισά από όσα επέλεξα. Αλλά και πως είμαι σίγουρη ότι θα πήγαιναν καλύτερα τα πράγματα; Μπορεί όλα να έγιναν για κάποιο λόγο.Αυτές οι σκέψεις μας παγιδεύουν στο παρελθόν, δεν μας απελευθερώνουν από τις λάθος επιλογές μας.

10.Μια φωτογραφία και λίγα λόγια

Μία μαγική στιγμή από το 2016. Οι Sigur Ros, στο Athens Release Festival, βγαίνουν στο τέλος (το συγκρότημα του αδερφού μου-Afformance- άνοιξε την συναυλία) και στο δεύτερο τραγούδι τους ανοίγουν οι ουρανοί. Οι Sigur Ros είναι ένα ισλανδικό post rock συγκρότημα και οι μουσικές τους σε ταξιδεύουν σε άλλους γαλαξίες.. Ακούστε (και δείτε το ιδιαίτερο videoclip) για να καταλάβετε τι εννοώ.. Προς μεγάλη μου εντύπωση ήταν το ίδιο δυνατοί και live. Σε συνδυασμό με τα έντονα συναισθήματα του κόσμου, το αποτέλεσμα μαγικό!

11.Ένα αντικείμενο και μια ιστορία

Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς χρονολογείται η ιστορία αυτού του αντικειμένου. Αυτή η όμορφη κανάτα αποτελεί ένα από τα ελάχιστα οικογενειακά μας κειμήλια που διασώθηκαν, από τον καταστροφικό σεισμό της Ζακύνθου το 1953. Την είχε ο παππούς μου στο σπίτι που εγκατέλειψαν μετά τον σεισμό για να ζήσουν στην Αθήνα για λίγα χρόνια. Όταν επέστρεψε χήρος στο νησί, δημιούργησε νέα οικογένεια (της μητέρας μου) και έτσι η κανάτα πήρε νέα ζωή ξανά. Λείπει μόνο το δοχείο που συνήθιζαν τότε να πλένουν το πρόσωπο και τα χέρια τους. 




Καλό κουράγιο και ψυχραιμία σε όσους ακόμα 
αντιμετωπίζετε  προβλήματα από το χιόνι..


Ευχάριστες εκπλήξεις



Ένα από τα πράγματα που μου λείπουν πολύ, είναι να έχω την άνεση να κάνω δώρα σε αγαπημένους όχι μόνο σε γιορτές και γενέθλια αλλά σε ανύποπτο χρόνο. Τα τελευταία χρόνια στο blogging γίνονται πολλές εκπλήξεις και τα ΕΛΤΑ έχουν πάρει φωτιά..! Θα ήθελα κάθε χρόνο να στέλνω κάρτες και συμβολικά δωράκια στους τριπλάσιους από όσους κατάφερα φέτος. Γνωρίζω πως δεν έχουν τα υλικά σημασία και πως η εκτίμηση και η αγάπη δεν φαίνονται από τα δώρα, δεν παύει όμως να είναι μια όμορφη κίνηση που χαρίζει χαμόγελα στην κατσουφιασμένη μας καθημερινότητα! 

Από τον Νοέμβρη λοιπόν ξεκίνησαν οι εκπλήξεις που δέχτηκα..

Αυτό το υπερταλαντούχο πλάσμα μας, Funky Monkey συστήνεται, κάθε φορά με κάνει να της λέω "μα τι έκανες πάλι;;" !! Για την γιορτή μου, ήρθε ένα πακετάκι.. Με βοτανάκια που χρησίμευσαν μετέπειτα στις περιπέτειες υγείας μου, με κράνμπερι, ένα πανέμορφο φουλάρι και αυτά τα υπέροχα κεράκια..Τα οποία είχα περάσει για αγοραστά και τελικά τα είχε φτιάξει μόνη της!!




Ύστερα δεν ήρθαν οι μέλισσες αλλά η Γιάννα που κάθε χρόνο κάνει πάταγο με τις χειροποίητες κάρτες της και τρελαίνει την μπλογκόσφαιρα! Κι επειδή την ονόμασε "διπρόσωπη" την κάρτα-στολίδι της (λόγω της διπλής όψεως της) δεν θα μπορούσα να βγάλω άλλη φωτογραφία για να την τιμήσω.. Η πρώτη από αριστερά είναι αποτέλεσμα αντανάκλασης από τον καθρέφτη.




Ευχάριστη έκπληξη δέχτηκα και από την Αριάδνη, μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη κάρτα από το Χαμόγελο του Παιδιού με τις γλυκές ευχές της!



Και σιγά μην καθόταν φρόνιμη η Mrs Funky Monkey, τα Χριστούγεννα που ξαναβρεθήκαμε από κοντά δύο σακούλες περίμεναν εμένα και τον Κ.μου, μη μείνει παραπονεμένος..! Η κάρτα χειροποίητη δική της όπως κάθε φορά! 



Άλλη μία έκπληξη μου επιφύλασσε και το Lysippάκι μου, όταν βρεθήκαμε από κοντά, με ένα βιβλίο μοναδικό! Το διάβασα μέσα σε λίγες μέρες, δεν ήθελα να τελειώσει..! Αφηγητής, ένας δεκαπεντάχρονος με σύνδρομο asperger, μας βάζει για λίγο στον κόσμο του με πολύ χιούμορ και συγκινήσεις! Είχε αποσπάσει αρκετά βραβεία και πιστέψτε με δεν είναι τυχαίο. Σε λίγες μέρες αφιέρωμα στο MaKazine, στο Once Upon a book


"Ο Κρίστοφερ Μπουν είναι ένας παράξενος νέος και το μυαλό του δουλεύει με τρόπο ιδιαίτερο. Ξέρει πάρα πολλά για τα μαθηματικά και πολύ λίγα για τους ανθρώπους. Του αρέσει να φτιάχνει χάρτες και σχεδιαγράμματα, λατρεύει τα αστυνομικά μυθιστορήματα και το κόκκινο χρώμα. Δεν του αρέσει το κίτρινο και το καφέ, δεν αντέχει να τον αγγίζουν και δεν μπορεί να πει ψέματα. Ένα βράδυ βρίσκει νεκρό το σκύλο της γειτόνισσάς του κι αποφασίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο. Η αναζήτησή του όμως θα τον παρασύρει σε μονοπάτια δύσβατα, που οδηγούν στη χαμένη από καιρό μητέρα του. Καλείται τώρα να ξεδιαλύνει άλλα μυστήρια, αυτά του κόσμου των μεγάλων, πολύ πιο περίπλοκα από το απλό «Ποιος σκότωσε το σκύλο»… Ένα εκπληκτικό σε σύλληψη μυθιστόρημα, που ρίχνει φως και στις πιο λεπτές εκφάνσεις του κόσμου γύρω μας."


Και συνεχίζουμε τις ευχάριστες  εκπλήξεις, αυτή την φορά από την Κατερίνα -Μαμά για σπίτι, που μου έστειλε μία χειροποίητη κάρτα με ζεστές ευχές και δώρο το πρώτο της βιβλίο για παιδιά!! 
Το οποίο βεβαίως βεβαίως βρίσκεται σε καλά χέρια,του αγαπημένου μας ανιψιού.




Δεν θα μπορούσα να παραλείψω τις όμορφες ευχές φίλων bloggers που μπορεί να μην ταξίδεψαν μέσω ταχυδρομείου, ήρθαν όμως μέσω μηνυμάτων και σχολίων και κουμπώθηκαν απευθείας στην καρδιά 


Η φράση  «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» δεν ισχύει εδώ στο blogging κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα σε βάθος χρόνου εμπράκτως!


Take a walk with me: Πεντέλη



Όταν γεννήθηκα μέχρι και 6 χρονών, μέναμε κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Όποτε χιόνιζε πηγαίναμε..εκδρομή στην Πεντέλη! Η χαρά του παιδιού.. Τα έφερε έτσι η ζωή και για λόγους υγείας του αδερφού μου τότε, μετακομίσαμε..κάτω από την Πεντέλη! Για να βελτιωθεί το αναπνευστικό του στο καθαρότερο κλίμα εκείνων των περιοχών. Τεράστια αλλαγή για όλους μας, μιας και οι γονείς μου έμεναν πάντα στο κέντρο της Αθήνας από τα 18 τους που ήρθαν από άλλες πόλεις-νησιά για να φτιάξουν την ζωή τους. Η υγεία του βελτιώθηκε ταχύτατα, ζήσαμε όμως και τις μεγάλες καταστροφές από τις φωτιές..εικόνες που δεν φεύγουν από την μνήμη μου ποτέ! 


Κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. το όρος της Αττικής που βρίσκεται βορειοανατολικά των Αθηνών ονομάζεται "Βριλησσός" (που σημαίνει "Ισχυρός Λίθος" από τα συνθετικά βριάω-βριώ:έχω ισχύ + λάας:πέτρα + κατάληξη σος). Με αυτή την ονομασία συναντάμε το όρος σε κείμενα του Ηρόδοτου και του Θουκυδίδη. Υπάρχει μια σύγχυση της ονομασίας του όρους αυτού με έναν ποταμό της αρχαιότητας που παρουσιάζεται σε κάποια κείμενα με την ίδια ονομασία. Ορισμένοι συγχέουν τον ποταμό αυτό με τη μεγάλη ρεματιά που πηγάζει από τη σημερινή Νέα Πεντέλη, διέρχεται από Βριλήσσια και Μελίσσια και χύνεται στο δήμο Χαλανδραίων.Τον 3ο αιώνα π.Χ. το όρος ονομάζεται Πεντέλη από το δήμο που εγκαθίσταται στο λόφο μπροστά από το βουνό (Αρχαίος Δήμος Πεντέλης), εκεί όπου βρίσκεται η σημερινή πλατεία Αγίας Τριάδος.      πηγή

πηγή 1 & πηγή 2  Φωτογραφία από το «ΦΩΤΟ ΒΙΛ». (Αρχείο Κρινιώς Καλοζύμη)

Άγγελος Κοντοθάνος - Άποψη της Παλιάς Πεντέλης,φωτογραφημένη βράδυ από το καταφύγιο των Αγίων Ασωμάτων.Η φωτογραφία τραβήχτηκε από την Έλενα Παπαδοπούλου


Σήμερα στην βόλτα μας, σας έχω την Πεντέλη χιονισμένη την ημέρα που σταμάτησε να πέφτει το χιόνι και άρχισε δειλά δειλά να κάνει την είσοδο του ο ήλιος.. Παραμονή Πρωτοχρονιάς!








Με ένα υπέροχο τραγούδι, κλείνω την πρώτη ανάρτηση του χρόνου,
από την ταινία La la Land που είδαμε χθες και μας άφησε πολλές σκέψεις!
Σύντομα αφιέρωμα στο MaKazine!!





Καλή χρονιά σε όλους!!
Να μη σταματάμε να παλεύουμε, να ονειρευόμαστε 
και να έχουμε ενσυναίσθηση! 2017 ευχές!!