25 λέξεις για το Κείμενο


Με αυτή την φωτογραφία της Μαρίας Νικολάου
 έγινε η έναρξη από το Κείμενο για τις 25 λέξεις!
Να εμπνευστούμε και να γράψουμε ολιγόλεκτα.
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν σήμερα..
Να είμαστε καλά, να δοκιμαζόμαστε στα δημιουργικά δρώμενα
κάνοντας αυτό που αγαπάμε!


16
Ήρθες απρόσκλητος.
Όπως η συννεφιά στην θάλασσα.
Ο χρόνος σταμάτησε.
Μείναμε βρεγμένοι να χαμογελάμε.
Χωρίς προστασία απ'την μοναχική ομπρέλα.
Είχαμε ο ένας τον άλλον.


Κατερίνα Βερίγκα©

Take a walk with me..μέχρι την Λαμία!


Ένας απρόσμενος γάμος,
ένα ταξίδι στον άλλο τόπο καταγωγής 
μετά από χρόνια. (Λαμία)
Στιγμές οικογενειακές,
γέλιο, αναμνήσεις, συγκινήσεις..

Και η τιμή της κουμπαρο-μάρτυρας
από τον βαφτιστήρα του πατέρα μου 
και την γυναίκα του.


Κ. και Δ. άπειρες ευχές για να ζήσετε μια όμορφη ζωή
ο ένας δίπλα στον άλλον, στα εύκολα και τα δύσκολα,
ερωτευμένοι και ενωμένοι!!


Λίγο πριν επιστρέψουμε πίσω στην Αθήνα, κάναμε μία υπέροχη βόλτα στο Κάστρο της Λαμίας, που είχαμε να πάμε από όταν ήμουν πολύ μικρή. Στην Λαμία έζησα πολλά μιας και πηγαίναμε συχνά λόγω των παππούδων, συγγενών και φίλων που μένουν εκεί μόνιμα. Όμως ποτέ δεν κατάφερα να νιώσω με αυτή την πόλη όσα νιώθω για την Ζάκυνθο. Νιώθω μέσα μου περισσότερο νησιώτισσα, αυτό συνειδητοποιώ όσο μεγαλώνω. Κι όταν χάσαμε τον παππού και την γιαγιά μου ήταν όλο και πιο δύσκολο να πηγαίνω εκεί. Τώρα όμως είχαμε χαρές και όλα κύλησαν απλά και όμορφα..



Το Κάστρο της Λαμίας στην κορυφή ενός βραχώδους λόφου, δεσπόζει και ελέγχει την κοιλάδα του Σπερχειού μέχρι τον Μαλιακό κόλπο και το πέρασμα που οδηγεί δια μέσου της ΄Οθρυος στην Θεσσαλία. Το μέσον του κεντρικού πλατώματός του καταλαμβάνει ο οθωνικός στρατώνας, στον οποίο στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Λαμίας. Πρόσφατες ανασκαφικές έρευνες εντός των τειχών της ακρόπολης απέδειξαν ότι η θέση κατοικούνταν τουλάχιστον από την εποχή του Χαλκού (2800-1100 π.Χ.) και ιδιαίτερα κατά την Μυκηναϊκή Περίοδο. Η ακρόπολη αποτελούσε το κέντρο του αμυντικού συστήματος της Λαμίας κατά την Κλασική/Ελληνιστική περίοδο και συνδεόταν με τα τείχη της κάτω πόλης.   (πηγή)











Η λέξη Λαμία ετυμολογικά συγγενεύει με το λαιμός ή λάμος, που σημαίνει χάσμα, βάραθρο ή και αχόρταγος, λαίμαργος. Γνωστό πως μέσα από την πόλη περνούσε μεγάλο και βαθύ ρέμα. Στη βορειανατολική πλευρά της Πλατείας Λαού, σε πρόσφατη ανασκαφή για ανοικοδόμηση αποκαλύφθηκε ένα βαθύ φαράγγι με μπόλικο τρεχούμενο νερό. ‘Αλλωστε και τα πλατάνια της είναι αδιάψευστοι μάρτυρες. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, η Λαμία να ονομάστηκε έτσι από τούτο το ρέμα και τις πολλές της λάμιες που ζούσαν κείνα τα χρόνια στην πυκνή της βλάστηση.  (πηγή)






πνευματικά δικαιώματα φωτογραφίας: Μιχαήλ Νικολάου



Το βράδυ η πόλη είναι εμφανώς ομορφότερη.

Το αστικό της κέντρο που αναπτύσσεται συνεχώς,

κάνει την νυχτερινή ζωή και διασκέδαση

χαρακτηριστικό γνώρισμά της.





Και για να μην αφήσουμε παραπονεμένα τα ξακουστά Καμμένα Βούρλα..




Καλό μας Φθινόπωρο!!

Alice Munro and what about short stories?



Τα διηγήματα, είναι ένα λογοτεχνικό είδος σύντομης σε έκτασης αφηγηματικής πεζογραφίας. Θεωρούνται λιγότερο περίπλοκα (διαφωνώ) από τα μυθιστορήματα καθώς έχουν μία πλοκή, μικρό αριθμό χαρακτήρων και καλύπτουν σύντομη χρονική περίοδο.

Νομίζω πως όλοι μας έχουμε διαβάσει μυθιστορήματα που δεν έχουν τίποτα να πουν και απλώς φλυαρούν σε 300-400-500 σελίδες.. Κι έχουμε διαβάσει διηγήματα τόσο ουσιαστικά, τόσο σημαντικά που μέσα σε λίγες γραμμές σε καθηλώνουν και που περνούν πολλά μηνύματα για προβληματισμό, τροφή για σκέψη. Έχουμε διαβάσει σε διηγήματα πρωτότυπες ιστορίες και όχι τις συνηθισμένες που βρίσκονται κατά ένα μεγάλο βαθμό στα μυθιστορήματα. Όλες αυτές βέβαια είναι απόψεις και προσωπικά γούστα. Έχω όμως την αίσθηση ότι δεν δίνονται οι ίδιες ευκαιρίες για έκδοση διηγημάτων και πως ειδικά στην χώρα μας τα έχουμε στην αφάνεια. Καιρός δεν είναι να αναζητήσουμε κι άλλα λογοτεχνικά είδη και ύστερα να μπορούμε να διαμορφώσουμε άποψη; Καιρός δεν είναι να αλλάξουν οι εκδοτικοί νοοτροπία και να δουν την δύναμη των μικρών ιστοριών; 




Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα στην κατηγορία αυτή είναι η Alice Munro, η οποία έδειξε εμπράκτως και με τεράστια επιτυχία την βαρύτητα των διηγημάτων.



Η Άλις Μονρό μεγάλωσε στο Οντάριο του Καναδά το 1931. Έχει εκδώσει κυρίως συλλογές διηγημάτων. Έχει διακριθεί τρεις φορές με την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση στον Καναδά, το Governor General' s Literature Award. Έχει επίσης βραβευτεί από την Ένωση Κριτικών ΗΠΑ κι έχει λάβει το βραβείο Rea για τη συνολική προσφορά της στο διήγημα. Το 2009 της απονεμήθηκε το Man Booker International, για το οποίο ήταν ξανά υποψήφια και το 2007. Το βραβείο απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν συγγραφέα εν ζωή που εκδίδει τα έργα του στην αγγλική γλώσσα. Η Άλις Μονρό είναι από τις πιο γνωστές και σημαντικές διηγηματογράφους παγκοσμίως και η κριτική επιτροπή του βραβείου χαρακτηριστικά αναφέρει: «Με κάθε διήγημά της η Μονρό καταφέρνει να φτάσει το βάθος και την ακρίβεια που οι περισσότεροι μυθιστοριογράφοι πετυχαίνουν με το σύνολο του έργου τους. Διαβάζοντας τη Μονρό μαθαίνεις πάντα κάτι που δεν είχες ποτέ σκεφτεί».

Το 2013 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.    πηγή


❝Ελπίζω πως όλοι οι άνθρωποι θα δουν τα διηγήματα σαν μία σημαντική μορφή τέχνης και όχι σαν χάσιμο χρόνου μέχρι να γράψεις ένα μυθιστόρημα.❞










acelebrationofwomen.org





extra info: ο Pedro Almodovar γύρισε φέτος την 20η του ταινία βασισμένη σε τρία διηγήματα 
της Alice Munro, το Julieta. Δείτε το trailer εδώ.






39+1 random facts about me



Για να είμαι ειλικρινής, μου είχαν λείψει οι προκλήσεις στο blogging μιας και τα τελευταία χρόνια πέσαμε με τα μούτρα (και καλά κάναμε) στα λογοτεχνικά δρώμενα! Μόλις είδα να κυκλοφορεί ξανά το "59+1 τυχαία πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα", (η αρχική ιδέα είναι από blogs στο εξωτερικό, την πιο παλιά, το 2006, την βρήκα εδώ) χαμογέλασα γιατί έχουμε ανάγκη και από τέτοια διαλείμματα. Το blogging δεν είναι απρόσωπο, είναι ωραίο να μαθαίνουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον. Με αρκετούς γνωριζόμαστε χρόνια (με κάποιους από κοντά και έχουμε δεθεί, με άλλους δεν ταιριάξαμε και χώρισαν οι δρόμοι μας) αλλά πάντα υπάρχουν νέοι άνθρωποι για να γνωρίζεις και να επικοινωνείς. Και όχι δεν είναι ψωνίστικο να μιλάς (γράφεις) για τον εαυτό σου γιατί εξαρτάται από το περιεχόμενο, τον τρόπο και τον λόγο που μοιράζεσαι. Μερικές φορές νιώθουμε καλύτερα όταν βλέπουμε ότι έχουμε πολλά κοινά με τους γύρω μας, όσο κι αν η διαφορετικότητα είναι πολύτιμη και αναγκαία.



Τα 60 μου φάνηκαν τελικά πάρα πολλά, 
οπότε θα μοιραστώ 39+1!



1. Ξεκίνησα να γράφω ιστορίες στις αρχές του γυμνασίου, όντας επηρεασμένη από τα λογοτεχνικά βιβλία και τις ταινίες. Δεν τα έδειχνα σε κανέναν και από ανασφάλεια τα κατέστρεψα. 
2. Ανήκω στο απειροελάχιστο ποσοστό γυναικών που τους αρέσει να σιδερώνουν!! (όταν ήμουν μικρή είχε βγει μια παιδική διαφήμιση σιδερούλα..και μου το έβγαλαν παρατσούκλι!)
3. Ένιωθα και συνεχίζω ακόμη, τα πάντα σε βάθος. Γι'αυτό δεν αντέχω να είμαι με ανθρώπους που σκέφτονται και πράττουν επιφανειακά.
4. Φοβάμαι το σκοτάδι, τα ύψη, τα αεροπλάνα, τα ζωύφια που δεν γνωρίζω τους σκοπούς τους και στο καπάκι έχω και κλειστοφοβία. Το πιο κουλό από όλα φοβάμαι το μαχαίρι, δεν κόβω ποτέ πατάτες ή φρούτα. (ίσως κάτι κακό να συνέβη στην προηγούμενη ζωή μου)Τα καταπολεμώ, χωρίς όμως επιτυχία τις περισσότερες φορές! 
5. Απεχθάνομαι εκφράσεις του τύπου "δε βαριέσαι όλα για τον άνθρωπο είναι", "τώρα τα κεφάλια μέσα", "κάθε κατεργάρης στον πάγκο του","η απώλεια έγινε συνήθειά μας", "τρέχω, έχω τρεξίματα","έγινε viral", "όταν θα γίνεις μάνα θα καταλάβεις" και άλλα τέτοια κλισέ.
6. Είμαι πολλά χρόνια αρραβωνιασμένη, όχι από.. άποψη, απλά γιατί μας ήρθαν όλα ανάποδα επαγγελματικά-οικονομικά και δεν είχαμε σχεδόν τίποτα έτοιμο. Έτσι αναγκάζομαι να ακούω από δεξιά και αριστερά όλες τις γνωστές αδιάκριτες ατάκες. Δεν είμαι ούτε φανατική με τον γάμο, ούτε και εναντίον. Σημασία έχει η σχέση και σε αυτό νιώθω πολύ ευλογημένη.. και ακόμα τρελά ερωτευμένη κι ας πάμε για τον 8ο χρόνο μαζί!
7. Έχω πάντα μία ανεξήγητη εσωτερική δύναμη που δεν με αφήνει για πολύ πεσμένη και κάθε φορά μαζεύω τα κομμάτια μου και ξεκινώ ακόμα πιο συνειδητοποιημένη από την αρχή.. Ξανά και ξανά..
8. Λατρεύω τις συναυλίες, να πηγαίνω σινεμά και θέατρο. Βαριέμαι τα περισσότερα μουσεία, δεν μπορώ καν να διαβάσω τις επιγραφές(κουράζομαι εύκολα) και δεν αντέχω τα δήθεν κέντρα διασκέδασης. Προτιμώ μικρά μαγαζιά με ρεμπέτικη ή ροκ μουσική.
9. Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τα όνειρα. Βλέπω και σημαδιακά, αλλά συνήθως είναι επιστημονικής φαντασίας, σουρεάλ, υπερπαραγωγές..
10. Θα με βάφτιζαν Ιφιγένεια και τελικά αποφάσισαν να τιμήσουν την γιαγιά μου.Κι έτσι έχω μετά το Μαρία και Ελένη, το πιο συνηθισμένο όνομα στην Ελλάδα.
11. Μία σοκαριστική εμπειρία και μία χρόνια πάθηση (αντιμετωπίσιμη) με έκαναν να στραφώ στο blogging το οποίο λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά και παράλληλα άρχισα να αλλάζω νοοτροπία.
12. Το μυαλό μου δεν σταματά να σκέφτεται, είναι διαρκώς ανήσυχο. Οποιαδήποτε συμβουλή αποδεκτή..  ;)
13. Με τους άντρες φίλους νιώθω πιο άνετα και με τις γυναίκες που δεν κολλάνε στην εξωτερική σου εμφάνιση και μπορείς να συζητήσεις για πολλά χωρίς να σε περνούν ακτινογραφία..
14. Μ'αρέσει να στηρίζω ανθρώπους που μου εμπιστεύονται τους στόχους τους, να τους ενθαρρύνω και να μη τους κόβω τα φτερά.
15. Όταν θυμώνω έντονα, λέω λόγια για τα οποία μετανιώνω, κάτι που έχω περιορίσει πλέον με αυτοσυγκράτηση. Γιατί έχανα το δίκιο μου εκτός από όλα τα άλλα.
16. Δεν αγαπούσα το διάβασμα στο σχολείο και γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα. 
17. Θέλω να κάνω τον γύρο της Ιταλίας και να ταξιδέψω με τρένο από μία χώρα σε άλλη.
18. Γελάω πάρα πολύ εύκολα και όταν αρχίσω να κλαίω δεν σταματάω.
19. Παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου, μιλάω συνήθως λίγο και ακούω περισσότερο.
20. Δεν θα είχα γεννηθεί, αν η μητέρα μου δεν είχε αποβολή στην πρώτη της εγκυμοσύνη.Έτσι νιώθω πολλές φορές ότι έχω "χρέος" να ζω διπλά και για την ψυχή εκείνη που δεν ήρθε ποτέ στον κόσμο.
21. Δεν θα μπορούσα να ζήσω για πολύ καιρό στην επαρχία. Μπόρεσα μόνο για 4 χρόνια να σπουδάσω στην Πάτρα που είναι σχετικά μεγάλη πόλη με επιλογές. Οπουδήποτε αλλού θα καταπιεζόμουν γιατί βαριέμαι την ρουτίνα. 
22. Έχω τρομερή διαίσθηση και μερικές φορές δεν είναι ευλογία. Αντιλαμβάνομαι από χιλιόμετρα τι νιώθουν όταν με κοιτούν, αν ο άλλος εκπέμπει αρνητική αύρα, αν μου λέει ψέμματα.. Κι αυτό φυσικά έχει ισχυρό τίμημα!
23. Δεν αντέχω την αδικία (προς όλους), την αχαριστία, το θράσος και την αγένεια.
24. Αγαπώ τους παραδοσιακούς χορούς και επειδή έκανα μαθήματα είχαν αποτελέσει το εισιτήριο μου για να ταξιδέψω 2α Γυμνασίου Κάτω Ιταλία και Σικελία.Χορεύαμε σε ελληνόφωνα σχολεία και ήταν τότε μια ξεχωριστή εμπειρία. 
25. Είχα έντονες ευαισθησίες με τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, πολύ πριν γίνω Κοινωνική Λειτουργός. 
26. Η εργασιακή εμπειρία σε Ειδικό Σχολείο μου έδωσε περισσότερα μαθήματα ζωής και έζησα απίθανες στιγμές με τα παιδιά. Μου λείπουν κάθε μέρα και εύχομαι να τα ξανασυναντήσω!
27. Δεν πιστεύω στις θρησκείες, αλλά σε κάτι ανώτερο στο σύμπαν. Δεν αποδέχομαι τους διαχωρισμούς της Εκκλησίας και θεωρώ αυτόν τον φανατισμό υπαίτιο για άπειρες συμφορές. Ωστόσο έχω παρακολουθήσει λειτουργίες όταν νιώθω την εσωτερική ανάγκη και όχι για να ακολουθήσω τις παραδόσεις της θρησκείας. 
28. Δεν μου αρέσει να μιλάω στο τηλέφωνο.Προτιμώ την επαφή από κοντά. 
29. Αν κάτι με ενδιαφέρει το μαθαίνω απίστευτα εύκολα και τους αφήνω όλους άφωνους. Όταν όμως δεν βρίσκω ενδιαφέρον μπορεί να ξεχάσω μια πληροφορία στο λεπτό.
30. Έχω έναν παθολογικό φόβο με τις εξετάσεις-διαγωνισμούς. Γι'αυτό παράτησα τις ξένες γλώσσες μιας και αρρώσταινα από το άγχος και οι επιδόσεις μου ήταν κάκιστες. Ακόμα και για το δίπλωμα οδήγησης, δεν πέρασα τα σήματα με την πρώτη! 
31. Θυμάμαι στιγμές με λεπτομέρειες..
32. Έχω κόλλημα μεγάλο με τους στίχους των τραγουδιών. 
33. Μπορώ να κάνω παρέα με ανθρώπους όλων των ηλικιών. Κοιτάζω την ψυχή τους και το πνεύμα τους. 
34. Συνήθως όταν ξυπνάω θέλω τον χρόνο μου και μιλάω ελάχιστα. Όταν γίνει εισαγωγή καφεΐνης στο σύστημα γίνομαι καλύτερος άνθρωπος..
35. Έχω ελαττώσει την γκρίνια, απλά τώρα γκρινιάζω πιο χαριτωμένα και με αυτοσαρκασμό και το καλύπτω κάπως..
36. Με εξοργίζουν οι δημόσιες υπηρεσίες και η γραφειοκρατία τους.
37. Πολύ παλιά σχεδίαζα ρούχα και τα παράτησα γιατί θεώρησα πως δεν είμαι αρκετά καλή. 
38. Δεν έχω μάθει ποτέ μουσικό όργανο, έπαιζα στα χαζά αρμόνιο και μελλόντικα. Θα ήθελα να μάθω βιολί ή βιολοντσέλο.
39. Έχω μια περίεργη σχέση με το σύμπαν, άλλοτε μαγική και άλλοτε τραγελαφική!
40. Όταν όλες μου οι συμμαθήτριες ήθελαν να γίνουν δασκάλες ή ηθοποιοί, εγώ έλεγα συγγραφέας!


Θα χαρώ να μάθω και τα δικά σας!!


Και μην ξεχνάτε.. πως όλοι έχουμε τα στραβά μας και τα ανάποδα,
τις σκοτεινές πλευρές και τις φοβίες μας.
Η ομορφιά βρίσκεται στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τις ατέλειες,
Αυτό εκπέμπουμε!


Keep a 5 year journal: Sep.16




Ένα project στο οποίο προσπαθώ να μένω πιστή, γιατί θέλω να δω τα αποτελέσματά του ένα χρόνο μετά από τον μήνα που το ξεκίνησα.. Κατά καιρούς χρησιμοποιώ διάφορες λίστες, κάποιες τις επιμελήθηκα η ίδια αλλά τώρα τιμάω της φίλης Μαρίας που με καλύπτουν με το παραπάνω!! Το Keep a 5 year journal, για κάποιους Ημερολόγιο Σκέψεων, ξεκίνησε από το εξωτερικό και είναι ένας απλός τρόπος για να καταγράφεις όσα θέλεις να θυμάσαι, όσους στόχους βάζεις κι άλλα πολλά έτσι ώστε να τα διαβάζεις ένα χρόνο μετά. Σε βοηθούν να δεις που ήσουν και που είσαι σήμερα, να αναθεωρείς, να επαναπροσδιορίζεις τους στόχους σου, να θυμάσαι πόσα έζησες και να προχωράς. 


1. Πάντα με τραγούδι..   (η ζωή μας ξεκινά..!)

Κάποια τραγούδια μπορεί να τα έχουμε ακούσει και την δεδομένη στιγμή να μη μας αγγίξουν, να μην μείνουν καν στο υποσυνείδητό μας. Είναι όλα θέμα timing. Το συγκεκριμένο τραγούδι αν και μετρά πολλά χρόνια, σε πρώτη εκτέλεση Β.Παπακωνσταντίνου, ήρθε τώρα να με ακουμπήσει και να χτυπήσει φλέβα, με την υπέροχη φωνή και ερμηνεία της Ρίτας Αντωνοπούλου. Με τους εξαιρετικούς στίχους του αγαπημένου Οδυσσέα Ιωάννου και μουσική του Θάνου Μικρούτσικου.





2. Απολογισμός διακοπών


Νομίζω πως στην Ελλάδα δίνουμε τεράστια σημασία στις διακοπές του καλοκαιριού, έχοντας μεγάλες προσδοκίες με αποτέλεσμα αν δεν πάμε κάπου να νιώθουμε φοβερά πεσμένοι. Αλλά και όταν πηγαίνουμε και περνάμε όμορφα, γυρνώντας να μη μπορούμε να προσαρμοστούμε. Θεωρώ πως όλες τις εποχές είναι καλό να τις χαιρόμαστε με τον ίδιο ενθουσιασμό, όχι μόνο το καλοκαίρι! Πέρυσι δεν πήγα πουθενά εξαιτίας πολλών δυσκολιών, φέτος έκανα θυσίες για να μπορέσω να πάμε στην Ζάκυνθο κι ύστερα ήρθε και το ταξίδι δώρο- έκπληξη στην Πάρο. Νιώθω πολύ ευγνώμων για τις φετινές διακοπές.


3. Κάτι που μου έμεινε από αυτό το καλοκαίρι

Πως αν δεν βρούμε γαλήνη μέσα μας, κανείς δεν θα μας την δώσει και πουθενά δεν θα νιώθουμε καλά. Από εμάς εξαρτώνται όλα και για όσα δεν περνούν από τα χέρια μας, μένει η στάση μας απέναντί τους. 


4. Του χρόνου θα...

προσπαθήσω να μην έχω άγχος όταν όλα καθυστερούν και όταν οι θυσίες μου δεν πιάνουν τόπο.  Θα θυμίζω στον εαυτό μου πως χρειάζεται κι άλλη προσπάθεια και δεν μπορεί, αυτός ο τροχός που κόλλησε εδώ και μια  5ετία θα γυρίσει..


5. Μια αναπάντεχη χαρά

Το γεγονός ότι μπήκα στους πίνακες αναπληρωτών στην Ειδική Αγωγή, ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό με την ειδικότητα του Κοινωνικού Λειτουργού. Είμαι πολύ χαμηλά βέβαια και έχω ελάχιστες πιθανότητες αλλά είναι ένας στόχος για να κάνω στο προσεχές μέλλον κάτι που αγαπώ πολύ κι αυτό να με βοηθήσει να φέρω εις πέρας και τους υπόλοιπους στόχους μου σε άλλους τομείς.

6. Μια ήρεμη στιγμή

Από τις 20 Αυγούστου και μετά είναι εκείνο το γκαντεμοσύννεφο που έγραφα σε προηγούμενη ανάρτηση (μετά με ενημέρωσαν ότι έχω έκλειψη σκληρή κιόλας στο ζώδιο μου χεχε) οπότε μειώθηκαν οι ήρεμες στιγμές μου. Όταν όμως περνάμε την φάση μας και δεν μπορούμε να είμαστε πάντα ήρεμοι, έρχονται κάποιοι άνθρωποι να το κάνουν για εσένα. Σε βοηθούν με τον τρόπο τους. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς τον σύντροφό μου που είναι βράχος δίπλα μου και ο μόνος που από την αρχή κατάλαβε όλα όσα είμαι και όλα όσα έχω μέσα μου. Και είναι και κάποιες όμορφες φιλίες που με ηρεμούν χωρίς να το ξέρουν.. Οπότε δε μπορώ να ξεχωρίσω μία ήρεμη στιγμή για αυτή την εποχή!

7. Μια υπέροχη νύχτα

  
Στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, μια μαγική συναυλία από την Τάνια Τσανακλίδου και τους υπέροχους μουσικούς που την πλαισίωναν, με θέμα " Μείναν τα τραγούδια μόνα". Τραγούδια σπάνια που δεν είναι χιλιοειπωμένα, άλλης εποχής που κουβαλάνε πολύ συναίσθημα και ιστορία από το θέατρο. Από την ερμηνεία της μέχρι τον φωτισμό ήταν όλα άρτια, μαγευτικά και ποιοτικά χωρίς να λείπει το χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός και η επαφή με τον κόσμο.. 




Καλή συνέχεια με όσα αγαπάτε!